مقاله بررسي ارتباط بين تست غير طبيعي چالش گلوکز و پيامدهاي بارداري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در باروري و ناباروري (JOURNAL OF REPRODUCTION AND INFERTILITY) از صفحه ۱۱۳ تا ۱۱۹ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط بين تست غير طبيعي چالش گلوکز و پيامدهاي بارداري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بارداري
مقاله پارگي زودرس کيسه آب
مقاله پره اکلامپسي
مقاله پيامدهاي نامطلوب بارداري
مقاله تست تحمل گلوکز
مقاله تست چالش گلوکز
مقاله ديابت بارداري
مقاله ماکروزومي نوزاد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بصيرت زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: اصنافي نسا
جناب آقای / سرکار خانم: كاشي فرد مهرداد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ديابت بارداري شايعترين اختلال متابوليک در دوران بارداري است. يکي از روشهاي غربالگري اين اختلال، تست چالش گلوگز (GCT) است که در هفته ۲۴ تا ۲۸ بارداري براي تمام زنان تحت مراقبت پري ناتال انجام مي شود و در صورت غير طبيعي بودن تست چالش گلوکز (بالاي ۱۳۰mg/dl) تست تحمل گلوکز (GTT) انجام ميشود. در صورتي که اين تست غير طبيعي باشد، زن باردار با تشخيص ديابت بارداري تحت درمان قرار ميگيرد. بعضي از مطالعات قبلي نشان ميدهد که تست غير طبيعي چالش گلوکز به تنهايي با افزايش بروز پيامدهاي نامطلوب بارداري همراه است؛ لذا اين مطالعه به بررسي پيامد بارداري در افراد با تست چالش گلوکز غير طبيعي ميپردازد.
روش بررسي: تست چالش گلوکز در تمامي زنان باردار ۲۸-۲۴ هفته مراجعه كننده به بيمارستان شهيد يحيي نژاد بابل براي انجام مراقبت هاي دوران بارداري، انجام شد. در اين مطالعه ۲۲٥ زن باردار تحت مراقبت پريناتال که تست چالش گلوکز غير طبيعي و تست تحمل گلوکز طبيعي داشتند با ۲۲٥ نفر زن باردار (گروه شاهد) که تست چالش گلوکز طبيعي داشتند از نظر پيامدهاي نامطلوب بارداري از جمله افزايش وزن زمان تولد، پره اکلامپسي، پارگي زودرس کيسه آب و نياز به سزارين مقايسه شدند.
نتايج: ميانگين وزن نوزاد در گروه GCT غير طبيعي ۳٫۵±۰٫۵kg و در گروه GCT طبيعي ۳٫۳±۰٫۴kg بود (P<0.001). 8 نوزاد (%۳٫۶) در گروهGCT  طبيعي و ۲٥ نوزاد (%۱۱٫۱) در گروه GCT غير طبيعي، ماکروزوم بودند (P=0.003). فراواني پارگي زودرس کيسه آب در گروه GCT غير طبيعي ۴٠ نفر (%۱۷٫۸) و در گروه GCT طبيعي ۲٠ نفر (%۸٫۹) بود (P=0.008). فراواني پره اکلامپسي در گروه GCT غير طبيعي ١٠ نفر (%۴٫۴) و در گروه GCT طبيعي ۴ نفر (%۱٫۸) بود (P=0.173). فراواني سزارين در گروه GCT غير طبيعي ٩٥ نفر (%۴۲٫۲) و در گروهGCT  طبيعي ٦٣ نفر (%۲۸) بود (P<0.001).
نتيجه گيري: به نظر ميرسد در زنان باردار با تست چالش گلوکز غير طبيعي، ميزان وقوع ماکروزومي نوزادي، پارگي زودرس کيسه آب و سزارين، بيشتر از زنان باردار با تست چالش گلوکز طبيعي است. بنابراين به دليل افزايش برخي پيامدهاي نامطلوب بارداري، تشخيص زودرس و پيگيري مناسب در مراقبتهاي پره ناتال بايد مدنظر قرار گيرد.