مقاله بررسي ارتباط نوبت کاري با توانايي ها و مشکلات رفتاري کودکان ۱۲- ۷ ساله فرزندان شاغلين داراي نوبت کار که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در پژوهش پرستاري از صفحه ۴۲ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط نوبت کاري با توانايي ها و مشکلات رفتاري کودکان ۱۲- ۷ ساله فرزندان شاغلين داراي نوبت کار
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کار نوبتي
مقاله توانايي ها و مشکلات رفتاري
مقاله کودکان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: بختي ام البنين
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: شمشيري احمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي قرايي جواد
جناب آقای / سرکار خانم: عاطف وحيد محمدكاظم
جناب آقای / سرکار خانم: وسكويي اشكوري خورشيد
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي مرئي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: اطاعتي زهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: کار نوبتي و در گردش مانع تعامل بين والدين با کودکانش آن مي شود. از آنجايي که شاغلين داراي کارنوبتي (پرستار، ماما، بهيار، کمک بهيار و تکنسين اتاق عمل) موظف به انجام کار نوبتي مداوم هستند، مطالعه حاضر به منظور بررسي ارتباط نوبت کاري اين گروه با توانايي ها و مشکلات رفتاري کودکان ۱۲-۷ ساله آنان در بيمارستان هاي شهر تهران انجام شده است.
روش: اين مطالعه توصيفي – تحليلي و مقطعي جهت بررسي ديدگاه ۴۸۹ آزمودني منتخب مبتني بر هدف از گروه شاغلين داراي نوبت کار و شاغل در بيمارستان هاي دانشگاهي و خصوصي شهر تهران به همراه معلمين فرزندان آنان در دانشگاه علوم پزشکي تهران انجام شد. ابزار مطالعه پرسشنامه توانايي ها و مشکلات Questionnair=SDQ strenghts and difficulties)) هيجاني، بيش فعالي، سلوک، ارتباط با همتاها و رفتارهاي مطلوب اجتماعي مربوط به فرزندان گروه مورد مطالعه مي باشد. براي مقايسه يافته هاي کيفي نظير متغيرهاي جمعيتي و مشکلات رفتاري و هيجاني از تحليل مجذور کاي و براي مقايسه متغيرهاي کمي از آزمون ANOVA استفاده شد. رابطه بين متغيرهاي کيفي مستقل و مشکلات رفتاري و هيجاني با استفاده از روش آماري اسپيرمن و رگرسيون لجستيک به روشStepwise  بررسي شد. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS در محيطWindows  انجام شد.
يافته ها: نتايج نشان داد بين شاخص هاي SDQ و گروه هاي مختلف نوبت کاري بر اساس گزارش به دست آمده از والدين و معلمين تفاوت معنادار آماري وجود نداشت. در مورد برخي متغيرهاي فردي، نتايج حاکي از وجود ارتباط بين تعداد و جنس فرزند با اختلال سلوک و سطح تحصيلات والدين، جنسيت و نوبت کاري آن ها و سابقه بيماري جسمي يا روان پزشکي فرزند با مشکلات هيجاني آنان است. از طرف ديگر مدرک تحصيلي والدين با اختلال بيش فعالي و همچنين جنس والدين، سابقه کار صبح و عصر، عصر و شب و در گردش آن ها با مشکلات رفتاري با همسالان ارتباط معنادار آماري دارد. جنس والدين و سابقه کار در گردش با شاخص رفتارهاي مطلوب اجتماعي در فرزندان نيز تفاوت معنادار دارد.
نتيجه گيري: در اين مطالعه، نوبت کاري تاثير مستقيم بر مشکلات رفتاري فرزندان نداشته است ولي مشکلات رفتاري و هيجاني فرزندان تابع برخي متغيرهاي جمعيتي و شغلي والدين بود که از اين لحاظ توجه به مشکلات فرزندان شاغلين حرفه پرستاري ضروري است.