مقاله بررسي ارتباط پلي مورفيسم هاي ژن مانوز متصل به لکتين با بهبودي بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش در پزشکي از صفحه ۲۳۴ تا ۲۴۰ منتشر شده است.
نام: بررسي ارتباط پلي مورفيسم هاي ژن مانوز متصل به لکتين با بهبودي بيماران مبتلا به هپاتيت مزمن B
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مانوز متصل به لکتين
مقاله هپاتيت B

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي دوست ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: حاج ابراهيمي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: نجفي ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: صومي محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: فيروزي مريم
جناب آقای / سرکار خانم: زالي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند روبه افزايش هپاتيت مزمن  Bو اهميت درمان و بويژه عوامل مساعد کننده در درمان اين بيماران و نقش احتمالي پلي مورفيسم هاي ژن مانوز متصل به لکتين (MBL) با بهبودي در اين بيماران و به منظور تعيين نقش اين پلي مورفيسم ها در درمان مبتلايان هپاتيت B بهبودنيافته و بهبوديافته، اين تحقيق در مرکز تحقيقات گوارش و کبد بيمارستان طالقاني انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه مورد – شاهدي، ۱۰۰ بيمار داراي عفونت مزمن هپاتيت  Bتحت درمان بهبودنيافته (گروه مورد)، ۱۰۰ بيمار هپاتيت B بهبوديافته (گروه شاهد اول) و ۱۰۰ نمونه کنترل سالم (گروه شاهد دوم) که از لحاظ سن و جنس متناسب با افراد مورد بودند، انتخاب شدند DNA ژنومي از خون نمونه ها استخراج شد و پلي مورفيسم هاي زير در ژن مانوز متصل به لکتين (MBL) به روش PCR-RFLP تعيين گرديد: دو جهش نقطه اي در ناحيه پروموتر در موقعيت -۵۵۰ (G به C)، -۲۲۱ (C به G) و يک جهش نقطه اي در ناحيه غيرترجمه اي +۴ (T به C) و ۳ جهش نقطه اي در کدون هاي ۵۴، ۵۲ و ۵۷ در اگزون ۱ ژن MBL بترتيب در موقعيت هاي نوکلئوتيدي ۲۲۳، ۲۳۰ و ۲۳۹٫ ميزان عدم مواجهه با پلي مورفيسم ها مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها: فراواني آلل  +223Tدر کدون +۵۲ در بيماران هپاتيت B مزمن و بيماران خودبخود بهبود يافته به ترتيب ۲۲/۰ و ۳۷/۰ بود، که حاکي از ارتباط معني دار بين اين پلي مورفيسم در ژن مانوز متصل به لکتين در دو گروه بيماران مزمن و افراد خودبه خود بهبود يافته بود. در ارتباط با ساير پلي مورفيسم ها ارتباط معني داري در گروه هاي مورد مطالعه مشاهده نگرديد.
نتيجه گيري: از آنجايي که کدون +۵۲ ژن مانوز متصل به لکتين ارتباط معني داري ميان بيماران مبتلا به هپاتيت B مزمن با هپاتيت B بهبود يافته دارد، مي توان گفت ژنوتايپ هتروزيگوت کدون (C/T) +52 احتمالا نقش بازدارنده در مزمن شدن بيماري هپاتيت B دارد.