مقاله بررسي استفاده از تغذيه جنيني جوجه هاي گوشتي به عنوان يک روش تغذيه اوليه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در كشاورزي پويا از صفحه ۴۱۷ تا ۴۲۵ منتشر شده است.
نام: بررسي استفاده از تغذيه جنيني جوجه هاي گوشتي به عنوان يک روش تغذيه اوليه
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جوجه هاي گوشتي
مقاله تغذيه جنيني
مقاله تغذيه بعد از هچ
مقاله روده کوچک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدناصر
جناب آقای / سرکار خانم: شيوازاد محمود
جناب آقای / سرکار خانم: چمني محمد
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: لطف الهيان هوشنگ

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين تحقيق به منظور ارزيابي قابليت تغذيه جنيني در جبران دسترسي دير هنگام جوجه هاي گوشتي به غذا و تاثير آن بر عملکرد و ويژگي هاي مورفولوژيک روده جوجه هاي گوشتي انجام شد. در روز ۱۶ انکوباسيون، ۴۰۰ عدد تخم مرغ بارور، وزن کشي شده و به ۴ گروه آزمايشي با ۴ تکرار و هر تکرار شامل ۲۵ عدد تخم مرغ تقسيم شدند. طرح مورد استفاده به صورت فاکتوريل (۲×۲) در قالب طرح کاملا تصادفي بود. يک ميلي ليتر از محلول کربوهيدرات در روز ۱۷٫۵ انکوباسيون به مايع آمنيوتيک تخم مرغ هاي بارور دو گروه تزريق شد و در دو گروه ديگر بدون تزريق هيچ ماده اي، مشابه گروه هاي تزريق شده عمل شد. پس از هچ، جوجه ها شمارش، وزن کشي و بلافاصله به سالن آزمايشي منتقل شدند. دو گروه آزمايشي تزريق شده و بدون تزريق، به مدت ۱۲ ساعت از دسترسي به خوراک محروم شدند، در حالي که دو گروه ديگر که شامل تزريق شده و بدون تزريق بودند، از زمان ورود به سالن آزمايشي، به طور آزاد به خوراک دسترسي داشتند. در روز دوم پرورش، نمونه برداري از روده جهت بررسي مورفولوژيکي صورت گرفت. تزريق كربوهيدرات به داخل تخم مرغ هاي جوجه كشي، به طور معني داري موجب افزايش وزن جوجه هاي هچ شده و نسبت وزن جوجه هچ شده به وزن تخم مرغ جوجه كشي گرديد (P<0.01). تزريق محلول كربوهيدرات توانست اثر منفي كاهش وزن سينه (P<0.05) و ران (P<0.01) ناشي از دسترسي دير هنگام به خوراک در سن ۲ روزگي را مرتفع نمايد. دسترسي سريع تر به خوراك، موجب افزايش معني دار وزن بدن (P<0.01) و خوراک مصرفي (P<0.05) در دوره ۲۱-۱ روزگي شد، اما اين تاثير در دوره ۴۲-۲۱روزگي و کل دوره مشاهده نگرديد. اثر تزريق کربوهيدرات بر وزن بدن و خوراک مصرفي در دوره هاي مختلف، معني دار نبود (P>0.05). نحوه تزريق و روش تغذيه، تاثير معني داري بر ضريب تبديل خوراک نداشت (P>0.05). تزريق کربوهيدرات ها و دسترسي سريع تر به خوراک موجب افزايش طول و مساحت پرزهاي روده در سن ۲ روزگي شد (P<0.05).
بر اساس نتايج اين آزمايش، تزريق کربوهيدرات توانست بخشي از اثرات منفي محروميت غذايي در سنين اوليه را جبران نمايد، اما تزريق کربوهيدرات و گرسنگي اوليه کوتاه مدت بر عملکرد نهايي سويه گوشتي به کار رفته در اين آزمايش بي تاثير بود.