مقاله بررسي اضطراب، افسردگي و عملکرد کلي در بيماران دوقطبي مانيک و مختلط که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۱۲۱ تا ۱۲۹ منتشر شده است.
نام: بررسي اضطراب، افسردگي و عملکرد کلي در بيماران دوقطبي مانيک و مختلط
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عملکرد کلي
مقاله اختلال دوقطبي
مقاله مانيا
مقاله مختلط
مقاله اضطراب
مقاله افسردگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پرورش نوشين‌
جناب آقای / سرکار خانم: ضياالديني سيدحسن
جناب آقای / سرکار خانم: ديوسالار پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: رمضاني‌ محمدآرش‌

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: با توجه به نتايج برخي مطالعات مبني بر وجود علايم اضطرابي و افسردگي در بيماران دوقطبي و پيامدهاي آن اين پژوهش با هدف بررسي اضطراب و افسردگي در دو گروه بيماران دوقطبي در مرحله مختلط و مرحله مانيا و مقايسه کلي عملکرد دو گروه انجام شد.
روش: در يک بررسي مقطعي – تحليلي، ۹۴ بيمار با ميانگين سني ۳۲ سال (انحراف معيار ۱۱٫۳) که با تشخيص قطعي اختلال دوقطبي بر اساس ملاک هاي DSM–IV در بيمارستان روانپزشکي شهر کرمان از پاييز سال ۱۳۸۶ تا تابستان سال ۱۳۸۷ بستري شده بودند، در دو گروه مانيا (۴۸ نفر) و مختلط (۴۶ نفر) قرار گرفتند. آزمون هاي مقياس هاميلتون براي افسردگي(HRSD)  و اضطراب (HARS) براي بيماران انجام شد و عملکرد بر اساس مقياس کلي عملکرد (GAF) طي بيماري و طي ۶ ماه قبل از حمله بيماري ارزيابي شد و تحليل داده ها با استفاده از t-test، MANOVA، ANCOVA و ضريب همبستگي پيرسون انجام شد.
يافته ها: ميانگين نمره افسردگي هاميلتون در دو گروه مختلط و مانيا اختلاف معني داري با هم داشتند
(P<0.001) و نمره اضطراب هاميلتون هم به طور معني داري در گروه مختلط بالاتر بود. عملکرد بيماران در هنگام بستري نسبت به ۶ ماه قبل در هردو گروه به طور معني داري کاهش پيدا کرده بود ولي عملکرد در هنگام بستري بين دو گروه مانيا و مختلط اختلاف معني داري نداشت.
نتيجه گيري: اضطراب و افسردگي در گروه بيماران مختلط نسبت به مانيا بيشتر است. عملکرد هر دو گروه در زمان حمله بيماري افت مي کند ولي بين دو گروه از نظر عملکرد اختلاف معني داري وجود ندارد.