مقاله بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي و تعيين ژنهاي مقاومت van A و van B در ميان سويه هاي انتروككي جداشده از مراكز درماني و آزمايشگاه هاي شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۷۹ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي و تعيين ژنهاي مقاومت van A و van B در ميان سويه هاي انتروككي جداشده از مراكز درماني و آزمايشگاه هاي شهر تهران
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروكك
مقاله vanA
مقاله vanB
مقاله تهران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي فاتح
جناب آقای / سرکار خانم: بوذري مجيد
جناب آقای / سرکار خانم: اربابي ليلي
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي فرميسك
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي زهره
جناب آقای / سرکار خانم: ونديوسفي جليل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: انتروكوك ها فلور همزيست دستگاه گوارش انسان و ساير حيوانات بوده و نقش مهمي در ايجاد اندوكارديت و عفونتهاي ادراري دارند، همچنين اين باكتريها مستقيما يا از طريق فاضلاب وارد محيط شده و مي توانند مدتهاي مديدي در آنجا باقي بمانند. بواسطه توانايي كسب مقاومت نسبت به عوامل ضدميكروبي كه درمان آنها را با سختي مواجه مي سازد، اهميت اين باكتريها بطور فزاينده اي در حال گسترش مي باشد. اين مطالعه با هدف بررسي الگوي مقاومت آنتي بيوتيكي و تعيين سويه هاي مقاوم به ونكومايسين و همچنين جداسازي و شناسايي ژنهاي مقاومت vanA و vanB در ميان ايزوله هاي انتروكوكوس جداشده از بيمارستانهاي شهر تهران به انجام رسيده است.
روش كار: ۵۴۰ ايزوله انتروكك در حد فاصل سالهاي ۱۳۸۴-۱۳۸۶ از ۲ آزمايشگاه و ۲ بيمارستان شهر تهران جداسازي و با آزمونهاي مختلف بيوشيميايي تا حد جنس و گونه شناسايي شدند. آزمونهاي تعيين حساسيت دارويي سويه ها نسبت به ۷ آنتي بيوتيك اريترومايسين، سيپروفلوكساسين، تتراسايكلين، جنتامايسين، كلرامفنيكل، آكپي سيلين ونكومايسين به انجام رسيد. MIC سويه هاي مقاوم يا داراي مقاومت بينابيني به ونكومايسين بروش broth micro dilution انتخاب و نهايتا سويه هاي داران ژن vanA و vanB در ميان اين سويه ها شناسايي گرديد.
يافته ها: از مجموع ۵۴۰ ايزوله بدست آمده، E.faecalis %68 و E.faecium %32 شناسايي گرديد. مقاومت به آنتي بيوتيكهاي ونكومايسين، جنتامايسين، تتراسايكلين، سيپروفلوكساسين، سيپروفلوكساسين، اريترومايسين، آمپي سيلين و كلرامفنيكل بترتيب ۸، ۸، ۵۳، ۵۰، ۶۵، ۵۲ و %۲۹ بود. ۴۶ ايزوله مقاوم به مقادير بالاي ونكومايسين (MIC≥۵۱۲ μg/ml) بودند. %۱۰۰ سويه هاي مقاوم داراي ژن vanA و نيز داراي ژن vanB بودند.
نتيجه گيري: تنوع گونه هاي انتروكك در ايزوله هاي بيماران در شهر تهران تنها محدود به گونه هاي E.faecalis و E.faecium بود. بالاترين ميزان مقاومت نسبت به آنتي بيوتيكهاي اريترومايسين و آمپي سيلين و كمترين مقاومت نيز نسبت به آنتي بيوتيكهاي ونكومايسين و جنتامايسين مشاهده گرديد. فراواني ژنهاي مقاومت vanA و vanB منطبق بر ساير گزارشات مي باشد.