مقاله بررسي امکان القاي مقاومت سيستميک اکتسابي در گوجه فرنگي عليه بيماري شانكر ساقه با كاربرد ساليسيليك اسيد و برخي مشتقات آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در حفاظت گياهان (علوم و صنايع كشاورزي) از صفحه ۳۵ تا ۴۱ منتشر شده است.
نام: بررسي امکان القاي مقاومت سيستميک اکتسابي در گوجه فرنگي عليه بيماري شانكر ساقه با كاربرد ساليسيليك اسيد و برخي مشتقات آن
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مقاومت سيستميک اکتسابي
مقاله مشتقات ساليسيليک اسيد
مقاله گوجه فرنگي
مقاله شانکر ساقه
مقاله HPTLC

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيل زاده مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: سليماني محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: روحاني حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استفاده از مواد شيميايي القا کننده که از يک سو سبب فعال سازي مکانيزم هاي دفاعي گياه قبل از رويارويي با پاتوژن شوند و از سويي ديگر خطرات زيست محيطي نداشته باشند در سال هاي اخير مورد توجه محققين قرار گرفته است. گوجه فرنگي يکي از محصولات زراعي مهم است که اخيراً بعنوان گياه مدل در برهمکنش هاي ميزبان -پاتوژن شناخته شده است. بيماري شانکر ساقه گوجه فرنگي با عامل Alternaria alternata f. sp. lycopersici يکي از بيماريهاي مهم با گسترش جهاني است. تاثيرات احتمالي استفاده از ساليسيليک اسيد (SA) و ۶ مشتق آن شامل، ۴-کلرو ساليسيليک اسيد، ۵-کلرو ساليسيليک اسيد، ۵-متوکسي ساليسيليک اسيد، ۵-آمينوساليسيليک اسيد، ۵-متيل ساليسيليک اسيد، ۳و۵ – دي نيتروساليسيليک اسيد در القا مقاومت ميزباني بررسي شد.M500
عليه بيماري شانکر ساقه اسپري برگي مواد شيميايي با غلظت هاي مختلف ۲۰۰،۴۰۰ و  M200 مواد براي القا مقاومت عليه انجام شد. نتايج بدست آمده نشان داد که غلظت  بيماري غلظتي ناکافي مي باشد. استفاده ازSA ، ۴-کلروساليسيليک اسيد و ۵-متوکسي M400 شاخص بيماري را به طرز معني داري نسبت به شاهد آلودهساليسيليک اسيد در غلظت  کاهش داد. تيمارهاي ۵-کلروساليسيليک اسيد و ۳و۵-دي نيتروساليسيليک اسيد در اين غلظت M500 توانستند سبب کاهش معني دار بي اثر بودند. تمام مواد مورد استفاده در غلظت  علايم بيماري نسبت به شاهد آلوده شوند اما همچنين سبب ايجاد گياه سوزي در گياهان مورد آزمايش شدند. نتايج بدست آمده از HPTLC همبستگي بالايي را بين افزايش ميزان SA آزاد در برگ گياهان تيمار شده و کاهش سطح لکه ها (۵۹/۰=r2 و نيز کاهش تعداد لکه هاي نکروز(۸۲/۰=r2) نشان داده است.