مقاله بررسي انواع هنجارگريزي آوايي و واژگاني در شعر ناصرخسرو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در سبك شناسي نظم و نثر فارسي (بهار ادب) از صفحه ۱ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: بررسي انواع هنجارگريزي آوايي و واژگاني در شعر ناصرخسرو
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سبک
مقاله عنصري
مقاله فرخي
مقاله ناصرخسرو
مقاله هنجارگريزي آوايي
مقاله هنجارگريزي واژه اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محسني مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: صراحتي جويباري مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هنجارگريزي يکي از مهمترين عوامل پيدايش سبک ادبيست که ميزان آن را با توجه به بسامد وقوع آن در هر اثر ميتوان مشخص کرد. سطوح آوايي و صرفي زبان ازجمله حوزه هايي است که باتوجه به نظريه «هنجارگريزي» ميتوان آنها را مورد بررسي و مطالعه قرارداد؛ بدين معنا که تحولاتي که در سطح آوايي زبان شعر رخ مي دهد در نهايت باعث تشخص سبکي آن در حوزه موسيقايي مي شود. همچنين هنجارگريزي واژه اي نيز در تمايز سبکي شعر شاعر در حوزه صرفي زبان داراي نقشي تعيين کننده است. حال اين سوال مطرح ميشود که هنجارگريزيهاي شعر ناصرخسرو در دو حوزه آوايي و واژه اي زبان چه تاثيري در ميزان برجستگي و تشخص سبکي شعر وي بنسبت شعر معاصرانش داشته است؟ دراين مقاله بمعرفي و بررسي انواع هنجارگريزي آوايي، مانند: ابدال، حذف، قلب و …، و انواع هنجارگريزي واژه اي، همچون: باستانگرايي و واژه آفريني، در شعر ناصرخسرو و مقايسه آن با اشعار عنصري و فرخي پرداخته شده است. بر اين اساس ناصرخسرو در پنج مورد از تحولات آوايي، بنسبت عنصري و فرخي دست به هنجارگريزي زده است. همچنين باستانگرايي پربسامدترين شگرد و مهمترين ويژگي سبکي شعر ناصرخسرو در بخش صرفي زبانست.