مقاله بررسي اپيدميولوژيك سندرم تونل كارپ در مراجعه كنندگان به بيمارستان هاي شهيد چمران و نمازي شيراز طي سالهاي ۱۳۸۵-۱۳۸۱ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در سلامت كار ايران از صفحه ۱۷ تا ۲۲ منتشر شده است.
نام: بررسي اپيدميولوژيك سندرم تونل كارپ در مراجعه كنندگان به بيمارستان هاي شهيد چمران و نمازي شيراز طي سالهاي ۱۳۸۵-۱۳۸۱
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم تونل کارپ
مقاله آسيب هاي اسکلتي- عضلاني شغلي
مقاله آسيب هاي تجمعي ترومايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: چوبينه عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي كاوه
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي منش سليمه
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي سيدحميدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سندرم تونل كارپ [(CTS)1] يكي از شايع ترين نوروپاتي هاي محيطي است. عواملي همچون حركات تكراري دست و انگشتان، پوسچر نامناسب مچ دست و اعمال نيرو هنگام گرفتن اشيا از جمله عوامل خطر مرتبط در ايجاد اين سندروم است. در ايران مطالعات بسيار اندكي در خصوص تعيين مشاغل در معرض خطر صورت گرفته است، اما با توجه به اين كه در بسياري از مشاغل و كارهايي كه به صورت دستي انجام مي گيرد حركات تكراري دست و انگشتان زياد است، پيش بيني مي شود شيوع CTS بالا باشد. اين مطالعه اپيدميوژيك با هدف تعيين توزيع جنسي، سني، شغلي و دست آسيب ديده در مراجعه كنندگان به بيمارستان هاي شهيد چمران و نمازي شيراز صورت گرفته است.
روش بررسي: اين تحقيق بهروش بررسي غير فعال و مطالعه داده هاي موجود در ۳۰۵ پرونده بيماراني كه با تشخيص CTS در طي سالهاي ۸۱ تا ۸۵ به بيمارستانهاي چمران و نمازي شيراز مراجعه كرده بودند، انجام گرفت. متغيرهاي سن، جنس، آدرس و تلفن اين افراد از پرونده استخراج شد و در مرحله بعد با تماس با آنها (حضوري و تلفني) جزئيات دقيق در خصوص شغل و وظايف شغلي ايشان تعيين گرديد.
يافته ها: از ۳۰۵ نفر جمعيت مورد مطالعه، ۲۲۴ نفر زن(۴/۷۳%) و ۸۱ نفر مرد(۶/۲۶%) بودند. سن اين افراد از ۱۴ تا ۸۱ سال متغير و ميانگين آن ۴۳ با انحراف استاندارد ۸۳/۱۴ سال بدست آمد. از كل جمعيت، تنها تماس با ۲۸۶ نفر از بيماران موفقيت آميز بود. از اين تعداد، ۱۶۹ نفر خانه دار (۱/۵۹%)، ۴۵ نفر كار دفتري (۷/۱۵%)، ۴۳ نفر كارگر (۱۵%)، ۱۶ نفر قاليباف (۶/۵%) و ۱۰ نفر خياط (۵/۳%) بودند. آسيب ديدگي شامل ۱۷۶ مورد در دست راست (۱/۶۰%)، ۷۷ مورد در دست چپ (۳/۲۶%) و ۴۰ نفر در هر دو دست (۷/۱۳%) تعيين شد.  عارضه در ۱۹۴ نفر آنان منجر به عمل جراحي شده و در ۱۱۱ مورد، درمانهاي ديگر تجويز شده بود.
نتيجه گيري: با توجه به اينكه حدود ۷۴% موارد CTS در بين زنان وجود داشته است مي توان چنين اظهار نمود كه اين قشر از جامعه به دليل وضعيت جسمي و فيزيكي و نيز انجام كارهاي ظريف و تكراري، بيشتر در معرض خطر مي باشند. در بين مشاغل نيز حدود ۶۰% موارد را خانه داران تشكيل مي دادند.  بنابراين، توجه بيشتر به زنان و نيز طراحي صحيح ابزار كار (به ويژه ابزار آشپزخانه) به منظور پيشگيري از اين سندروم پيشنهاد مي گردد.