مقاله بررسي اپيدميولوژيک موارد گزارش شده بيماري سل در استان مازندران طي سال هاي ۸۷-۷۸ با استفاده از الگوي مکاني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه) از صفحه ۹ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اپيدميولوژيک موارد گزارش شده بيماري سل در استان مازندران طي سال هاي ۸۷-۷۸ با استفاده از الگوي مکاني
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سل
مقاله ايدز
مقاله بروز
مقاله توزيع پواسن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يزداني چراتي جمشيد
جناب آقای / سرکار خانم: کاظم نژاد انوشيروان
جناب آقای / سرکار خانم: موسي زاده محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: نرخ بروز سل در کشور حدود ۱۳ در صدهزار نفر بوده كه اين ميزان در استان هاي سيستان و بلوچستان و گلستان به بالاترين مقدار خود مي رسد. بنابراين با توجه به همجواري با استان گلستان اين مطالعه با هدف بررسي اپيدميولوژيک بيماري سل در استان مازندران و به منظور شناسايي مناظق پر خطر انجام گرفت.
مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع مشاهده اي (طولي) و دوره مورد مطالعه سال هاي ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۷ بود. تعداد افراد مبتلا به سل برابر با ۲۴۴۴ نفر بود كه از دفتر ثبت سل استخراج گرديد. داده ها بر اساس متغيرهاي سن، جنس، نوع بيماري، سال و مکان ثبت در قالب روش هاي آمار توصيفي، استنباطي و با استفاده از نرم افزارهاي SAS و SPSS تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: از ۲۴۴۴ بيمار ثبت شده، ۵/۵۲ درصد را مردان و ۵/۴۷ درصد را زنان تشکيل مي دادند که ۶۱ درصد آنها شهري و ۳۹ درصد آنان روستايي و ۴/۹۶ درصد آنان نيز ايراني بودند. بيشترين نرخ بروز در شهرستان بهشهر (۳۹/۱۹ درصد هزار نفر) و کمترين آن در شهرستان جويبار (۴۵/۶ درصد هزار نفر) بود.
استنتاج: ميزان شناسايي بيماران مبتلا به سل ريوي اسمير مثبت در استان مازندران از استان هاي گلستان و گيلان پايين تر و ميزان تاخير در تشخيص اين بيماران بيشتر از استان هاي خراسان رضوي، کردستان و چهارمحال و بختياري مي باشد. در کشور ما، ميزان تاخير در تشخيص بيماران طولاني تر از نپال و انگليس است. يافته هاي اين مطالعه مي تواند اطلاعات مفيدي فراهم کند تا برنامه ريزان و مسوولان بهداشتي با مداخلات مناسب در جهت کنترل بيماري اقدامات موثري انجام دهند.