مقاله بررسي اپيدميولوژي مسموميت اطفال بستري شده در بيمارستان امام خميني اروميه ۸۵-۱۳۸۱ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي پزشکي قانوني از صفحه ۱۷۱ تا ۱۷۵ منتشر شده است.
نام: بررسي اپيدميولوژي مسموميت اطفال بستري شده در بيمارستان امام خميني اروميه ۸۵-۱۳۸۱
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مسموميت
مقاله اطفال
مقاله بيماران بستري
مقاله علل مسموميت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارع فضل الهي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: مسموميت به عنوان يك مساله حايز اهميت در بهداشت عمومي مطرح بوده و يكي از علل عمده بستري شدن و مرگ و مير در كودكان است. مسموميت چه به صورت عمدي يا اتفاقي يكي از موارد نسبتا شايع اورژانس هاي پزشكي است. با در نظر گرفتن شيوع بالاي مسموميت ها، مطالعه حاضر به منظور بررسي اپيدميولوژي مسموميت در اطفال بستري شده انجام گرفت.
روش بررسي: اين مطالعه مقطعـي بر روي ۷۲۹ پرونده مربوط به اطفال بستري شده به علت مسموميت در بيمارستان امام خميني اروميه طي سال هـاي ۱۳۸۵-۱۳۸۱ انجام گرفت. اطلاعات مورد نياز بيماران شامل: سن، جنس، وضعيت ترخيص، نوع و علل مسموميت بيماران بستري با استفاده از چك ليست جمع آوري شد و نتايج با استفاده از نرم افزار SPSS شد.
يافته ها: در اين مطالعه، ميزان مسموميت در اطفال مذكر و مونث مشابه بود (%۵۰۱ در مقابل %۴۹٫۹). بچه هاي زير ۵ سال (%۴۶) بالاترين مسموميت را داشتند كه اكثرا تصادفي (%۲۲٫۵) و به علت دارو (%۱۷٫۵) بوده و در پسرها (%۱۱) بيشتر از دخترها (%۶٫۶) مشاهده شد. در گروه هاي سني (۱۲-۱۶ سال) مسموميت دختران (%۲۸) بيش از پسران (%۱۱) بود كه دارو عامل اصلي (%۲۲) بود و در %۳۰ موارد به منظور خودكشي انجام گرفته بود. شايع ترين علت مسموميت به ترتيب داروها (%۴۹٫۹)، نفت (%۱۴٫۱)، مواد غذايي و گياهي (%۱۱٫۷)، مواد شوينده (%۸٫۱)، گزش حشرات و مار (%۶٫۷)، سموم نباتي (%۶٫۱) و مخدر (%۳٫۴) بودند و %۲٫۹ موارد مسموميت منجر به فوت شده بود.
نتيجه گيري: با توجه به بالا بودن ميزان مسموميت با دارو در هر دو گروه كودكان زير ۵ سال كه به طور تصادفي اتفاق افتاده و در نوجوانان دختر كه خودكشي عمدي شايع تر بوده بهتر است در مورد نحوه نگه داري دارو در منزل و آموزش خانواده ها نسبت به حساسيت دوره نوجواني به ويژه دختران اهتمام لازم به عمل آيد.