مقاله بررسي اپيدميولوژي مولکولي ليشمانيوز پوستي در بيماران مراجعه کننده به گروه انگل شناسي دانشکده پزشکي شيراز و اهميت کاربرد روش PCR در تشخيص بيماري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي پارس (دانشگاه علوم پزشكي جهرم) از صفحه ۱ تا ۶ منتشر شده است.
نام: بررسي اپيدميولوژي مولکولي ليشمانيوز پوستي در بيماران مراجعه کننده به گروه انگل شناسي دانشکده پزشکي شيراز و اهميت کاربرد روش PCR در تشخيص بيماري
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليشمانيوز پوستي
مقاله اپيدميولوزي مولکولي
مقاله ليشمانيا ماژور
مقاله ليشمانيا تروپيکا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فخار مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: ميكاييلي فتانه
جناب آقای / سرکار خانم: حاتم غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبي پروانه
جناب آقای / سرکار خانم: كرميان مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: معتضديان محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: بني مصطفوي الهام سادات

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: استان فارس يکي از کانون هاي آندميک ليشمانيوز پوستي محسوب ميشود. هدف از مطالعه حاضر بررسي وضعيت اپيدميولوژي مولکولي و ارزيابي روش مولکولي واکنش زنجيره اي پليمراز (PCR) بر روي اسلايدها براي تشخيص بيماري در بيماران مراجعه کننده به گروه انگل شناسي دانشکده پزشکي شيراز بود.
روش کار: اين مطالعه مقطعي در يک دوره زماني ۵ ساله (۸۴ – ۸۰) روي بيماران مراجعه کننده به گروه انگل شناسي دانشکده پزشکي انجام شد. تشخيص بيماري با تهيه اسمير مستقيم از ضايعات و رنگ آميزي گيمسا بود. در موارد ضروري در صورت منفي شدن نتيجه آزمايش با روش مستقيم، از روش واکنش زنجيره اي پليمراز بر روي اسمير مستقيم جهت تعيين جنس ليشمانيا و گونه انگل استفاده شد. داده هاي بدست آمده ثبت شدند و توسط نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفتند.
يافته ها: در اين مطالعه تعداد ۱۸۶ بيمار مشکوک به ليشمانيوز پوستي مورد مطالعه قرار گرفتند که نتيجه آزمايش مستقيم ۱۰۴ نفر (۵۶ درصد) مثبت شد. همچنين با استفاده از روش واکنش زنجيره اي پليمراز، روي تعداد ۶۲ گسترش مستقيم که جسم ليشمن در آن ها مشاهده نشده بود، در ۳۵ مورد (۵۶٫۴ درصد) از آن ها دي ان اي (DNA)  انگل ليشمانيا شناسايي شد. همچنين با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي گونه، گونه انگل ليشمانيا در بيماران ساکن نقاط مرکزي شهر، گونه ليشمانيا تروپيکا (نوع شهري) و در بيماران ساکن روستاهاي حومه، گونه ليشمانيا ماژور (نوع روستايي) بود.
بحث و نتيجه گيري: از آن جايي که در بعضي از موارد گزارش اسمير مستقيم بيماران منفي است، لذا پيشنهاد مي شود در مناطق آندميک در صورت مشکوک بودن به بيماري از روش واکنش زنجيره اي پليمراز بر روي نمونه ها استفاده شود.