مقاله بررسي بافت شناسي سطح تماس استخوان با ميکروايمپلنت هاي ارتودنسي به دنبال اعمال نيروي فوري و تاخيري در استخوان فک پايين سگ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (جامعه اسلامي دندانپزشکان ايران) از صفحه ۱۳۶ تا ۱۴۴ منتشر شده است.
نام: بررسي بافت شناسي سطح تماس استخوان با ميکروايمپلنت هاي ارتودنسي به دنبال اعمال نيروي فوري و تاخيري در استخوان فک پايين سگ
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روشهاي انکوريج در ارتودنسي – ايمپلنت هاي دنداني – بافت شناسي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رمضان زاده براتعلي
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمي كاظم
جناب آقای / سرکار خانم: محتشم نوشين
جناب آقای / سرکار خانم: جهان بين آرزو
جناب آقای / سرکار خانم: سرداري كامران
جناب آقای / سرکار خانم: شاكري محمدتقي
جناب آقای / سرکار خانم: صادقيان حامد
جناب آقای / سرکار خانم: دهقاني محمدآبادي محبوبه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: يکي از روشهاي موفق براي داشتن انکوريج مطلق استفاده از انواع انکوريج اسکلتي از جمله ميکروايمپلنت ها مي باشد. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسي تغييرات بافت شناسي و ميزان سطح تماس استخوان – ميکروايمپلنت بعد از اعمال نيروي ارتودنسي فوري و تاخيري در استخوان فک پايين سگ مي باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه مداخله اي تجربي، ۳۲ عدد ميکروايمپلنت (Abso Anchor) در استخوان فک پايين چهار قلاده سگ، در ناحيه پرمولرها قرار داده شدند. ميکروايمپلنت ها به دو گروه اعمال نيرو و بدون اعمال نيرو (کنترل) تقسيم شدند. نمونه هاي کنترل خود به دو گروه چهار هفته اي و هشت هفته اي و نمونه هاي تحت اعمال نيرو به دو گروه اعمال نيروي فوري و اعمال نيروي تاخيري (بعد از چهار هفته التيام) تقسيم گرديد. در نمونه هاي تحت اعمال نيرو، نيروي دويست گرمي به مدت چهار هفته توسط فنر Ni-Ti اِعمال شد. در پايان ميکروايمپلنت ها همراه با استخوان اطرافشان، تحت ارزيابي بافت شناسي قرار گرفتند. در اين ارزيابي بافت اطراف و ميزان درصد سطح تماس استخوان – ميکروايمپلنت (BIC: Bone Implant Contact) در هر نمونه بررسي شد. جهت مقايسه مقادير BIC در بين گروهها، از آناليز آماري (Three way ANOVA) استفاده گرديد.
يافته ها: از مجموع ۳۲ عدد ميکروايمپلنت، دو عدد از نمونه ها لق شده بودند لذا درصد موفقيت ۹۳٫۷P% بود. مقادير BIC بين گروههاي اعمال نيرو و عدم اعمال نيرو و نيز بين گروههاي اعمال نيروي فوري و اعمال نيروي تاخيري تفاوت آماري معناداري نداشت.
نتيجه گيري: اعمال نيروي فوري و تاخيري تفاوتي در ميزان سطح تماس استخوان – ميکروايمپلنت ايجاد نمي‏کند.