مقاله بررسي باليني و آسيب شناختي كيست ها و تومورهاي ادنتوژنيک در يک جمعيت ايراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي شيراز – Journal Of Dentistry از صفحه ۷۵ تا ۸۳ منتشر شده است.
نام: بررسي باليني و آسيب شناختي كيست ها و تومورهاي ادنتوژنيک در يک جمعيت ايراني
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کيست هاي ادنتوژنيک
مقاله تومورهاي ادنتوژنيک
مقاله شيوع
مقاله آسيب هاي دهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ادهمي شهرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: بقايي فهيمه
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده جشاري محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بيان مساله: کيست ها و تومورهاي ادنتوژنيک آسيب هايي هستند، که تنها در فک بالا و پايين و بافت هاي نرم محيطي دهان يافت مي شوند. اين آسيب ها يکي از عوامل اصلي تخريب استخوان فک هستند، اما متاسفانه در ايران اطلاعاتي ناچيز از فراواني نسبي اين آسيب ها وجود دارد.
هدف: هدف از پژوهش کنوني، بررسي باليني و آسيب شناختي کيست ها و تومورهاي ادنتوژنيک در استان کرمان در رابطه با سن، جنس و جاي بروز در يک بررسي ۱۲ ساله و مقايسه آن با بررسي هاي انجام شده در ديگر نواحي دنيا بود.
مواد و روش: اين بررسي توصيفي- مقطعي بر روي ۱۳۲۰ نمونه فک و دهان در فاصله سال هاي ۱۳۷۵ تا ۱۳۸۶ انجام گرفت. اطلاعات مربوط به سن و جنس بيمار و جاي آسيب از گزارش هاي آسيب شناسي استخراج شد و داده ها با استفاده از نمايه هاي مرکزي و پراکندگي و آزمون مجذور کاي و با کمک نرم‌افزار آماري SPSS واکاوي گرديدند.
يافته ها: از ۱۳۲۰ نمونه مورد بررسي، ۲۲۱ نمونه مربوط به کيست هاي ادنتوژنيک و ۲۴ نمونه مربوط به تومورهاي ادنتوژنيک بود. کيست ها و تومورهاي ادنتوژنيک در دو دهه آغازين زندگي شايع‌تر بوده و در منديبل بيشتر ديده مي‌شدند. همچنين، فراواني کيست‌ها در مردان بيشتر از زنان بود. کيست راديکولر شايع ترين کيست ادنتوژنيک بود (۹/۳۳ درصد) و پس از آن کيست دنتي‌ژور (۱/۲۷درصد) در مرتبه دوم و کراتوسيست (۴/۱۵ درصد) در مرتبه سوم قرار داشتند. آملوبلاستوما نيز فراوان‌ترين تومور ادنتوژنيک بود (۴/۴۱ درصد).
نتيجه گيري: در پژوهش کنوني اطلاعات مردم شناختي در مورد کيست ها و تومورهاي ادنتوژنيک در استان کرمان به دست آمده است و نشان داده شده که کيست هاي ادنتوژنيک در جنس، سن و جاهاي ويژه اي بيشتر ديده مي‌شوند. براي تعيين فراواني نسبي واقعي تومورهاي ادنتوژنيک بايد بررسي هاي بيشتري به ويژه در ايران توسط آسيب شناس هاي با تجربه در زمينه تومورهاي ادنتوژنيک انجام شود.