مقاله بررسي برخي عوامل خطر و عوامل تسريع کننده حمله قلبي و علل تاخير در مراجعه بيماران مبتلا به انفاركتوس حادميوكارد در مركز قلب مازندران در سال ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دي ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي مازندران (نامه دانشگاه) از صفحه ۶۸ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: بررسي برخي عوامل خطر و عوامل تسريع کننده حمله قلبي و علل تاخير در مراجعه بيماران مبتلا به انفاركتوس حادميوكارد در مركز قلب مازندران در سال ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حمله قلبي،عوامل خطر
مقاله عوامل تسريع کننده
مقاله علت تاخير
مقاله مدت زمان تاخير
مقاله مركز قلب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري هدايت
جناب آقای / سرکار خانم: شفيع پور ويدا
جناب آقای / سرکار خانم: مختارپور راضيه
جناب آقای / سرکار خانم: رهنما نيلوفر
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي روانبخش
جناب آقای / سرکار خانم: نصيري ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به عوارض ناخوشايند انفارکتوس حاد ميوکارد و مرگ و مير ناشي از آن، شناخت عوامل خطر و عوامل تسريع کننده حمله قلبي و علل تاخير بيماران در مراجعه به مراکز درماني از اهميت خاصي برخوردار مي باشد. اين مطالعه با هدف تعيين برخي عوامل خطر و عوامل تسريع كننده حمله قلبي و علل تاخير در مراجعه بيماران مبتلا به انفاركتوس حاد ميوكارد در مركز قلب مازندران در سال ۱۳۸۸ انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه به روش مقطعي روي ۲۰۰ بيمار مبتلا به انفارکتوس حاد ميوکارد صورت گرفت. معيار تشخيص انفاركتوس دراين مطالعه بالارفتن قطعه T در نوار قلبي، افزايش CKMB به بالاي ۲۵ در سه نوبت و افزايش Troponin-I به بالاي ۱nd/ml و همچنين افزايش LDH بوده است. اطلاعات دموگرافيک، سابقه بيماريهاي خاص و مرتبط، عوامل تسريع کننده حمله قلبي و علل تاخير در مراجعه بيماران به مراکز درماني در پرسشنامه ثبت گرديد. کليه اطلاعات پس از کدبندي با استفاده از نرم افزار SPSS وبا آزمون آماري Chi-Square و ANOVA تجزيه و تحليل گرديد.
يافته ها: از مجموع ۲۰۰ بيمار مورد مطالعه ۵۷ درصد مرد بودند. ميانگين سني بيماران ۶۲٫۰۲ سال و ميانگين شاخص توده بدني آنها ۲۶٫۶۶ بود. مهمترين عامل خطر در بروز حمله قلبي در اين مطالعه افزايش بيش از اندازه فشار خون (۲۴٫۷ درصد) و بعد از آن ديابت ملتيوس بوده است (۱۵٫۵ درصد). عوامل تسريع کننده حمله قلبي به ترتيب: فعاليت سنگين (۲۵٫۳ درصد)، بيدار شدن ناگهاني از خواب (۲۵٫۲ درصد)، مشغله زياد فکري (۱۲٫۶ درصد) بوده است. علت تاخير در مراجعه به مرکز درماني به ترتيب: عدم آگاهي از علايم و نشانه هاي حمله قلبي (۲۴ درصد) و تنها بودن در زمان بروز حمله (۱۰٫۵ درصد) بوده است.
استنتاج: با توجه به عوامل خطر بيماري و عوامل تسريع کننده حمله قلبي، بايستي با دادن آموزشهاي لازم به آحاد جامعه، عوامل خطر بيماري و عوامل تسريع کننده در حمله قلبي را کاهش داد و با درنظر گرفتن علل تاخير در مراجعه بيماران به مراکز درماني راهکار مناسبي را ارايه نمود.