مقاله بررسي برنامه آموزشي دندانپزشكي از ديدگاه فارغ التحصيلات پنج سال گذشته دانشكده هاي دندانپزشكي كشور پس از شروع به كار در سطح جامعه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي از صفحه ۸۰ تا ۸۷ منتشر شده است.
نام: بررسي برنامه آموزشي دندانپزشكي از ديدگاه فارغ التحصيلات پنج سال گذشته دانشكده هاي دندانپزشكي كشور پس از شروع به كار در سطح جامعه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آموزش دندانپزشكي
مقاله فارغ التحصيلان دندانپزشكي
مقاله كارآيي آموزشي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آهنگري زهره
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني مونا
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابي زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: خرازي فرد محمدجواد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: دندانپزشكان پس از شروع به كار در سطح جامعه آشنايي بيشتري با نيازهاي درماني و پيشگيري جامعه پيدا كرده و بهتر مي توانند در باره سيستم آموزشي دندانپزشكي رايج در سطح كشور اظهار نظر نمايند. از طرف ديگر، با توجه به ضرورت ايجاد تغييرات در برنامه هاي آموزشي رايج به منظور دستيابي به مطلوب ترين برنامه هميشه مد نظر برنامه ريزان سياست هاي آموزشي دندانپزشكي بوده است. اين مطالعه با هدف بررسي برنامه آموزشي دندانپزشكي از ديدگاه فارغ التحصيلان پنج سال گذشته دانشكده هاي دندانپزشكي پس از شروع به كار در سطح جامعه درسال تحصيلي ۸۶-۸۵ انجام شد.
مواد و روشها: در يك مطالعه توصيفي مقطعي، ۲۰۰ نفر از دندانپزشكان فارغ التحصيل پنج سال اخير دندانپزشكي كشور به روش تصادفي انتخاب و ۱۶۰ نفر از آنان در مطالعه شركت نمودند. گردآوري اطلاعات با استفاده از پرسشنامه و با مقياس پنج گزينه اي (خيلي كم، كم، متوسط، زياد و خيلي زياد) به دست آمد. داده ها با استفاده از شاخص هاي توصيفي گزارش گرديدند.
يافته ها: نتايج بررسي نشان داد كه دو درس آناتومي دندان عملي و نظري بيشترين و بيوشيمي عملي و نظري كمترين ميزان كاربرد را در ميان دروس علوم پايه به خود اختصاص داده بودند. از نظر كفايت ميزان بيماران درمان شده در بخش ها توسط دانشجويان، بخش تشخيص در رتبه اول قرار داشت. همچنين درس پروتز ثابت عملي و نظري بيشترين كارايي و دروس دندانپزشكي جامعه نگر و ارتودنسي عملي كمترين كارآيي را به خود اختصاص داده بودند.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد سيستم آموزش دندانپزشكي در قسمت هاي مختلف كارآيي و توانايي هاي خاص خود را دارد، ولي با اين وجود احساس نياز به برخي اصلاحات در زمينه هايي چون آموزش هاي internet، زبان ، روش تحقيق، تاكيد روي فعاليت هاي پژوهشي دانشجويان و اصلاح در برخي واحدهاي علوم پايه وجود دارد.