مقاله بررسي بهره وري آب – انرژي در زراعت چغندرقند (مطالعه موردي: استان خراسان رضوي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله آبياري و زهكشي ايران از صفحه ۱۲۳ تا ۱۳۶ منتشر شده است.
نام: بررسي بهره وري آب – انرژي در زراعت چغندرقند (مطالعه موردي: استان خراسان رضوي)
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آب مجازي
مقاله انرژي
مقاله بهره وري آب
مقاله چغندرقند
مقاله خراسان رضوي
مقاله شکر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده امين
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي نجمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
منابع آب و انرژي در دنيا داراي محدوديت بوده و به علت افزايش جمعيت و تقاضاي غذا، مصرف آب و انرژي براي توليد محصولات کشاورزي نيز افزايش خواهد داشت. از طرفي با توجه به تجارت آب مجازي که به عنوان راهکاري نوين به منظور مقابله با کم آبي مطرح است، توليد محصولاتي که با نياز آبي و نيز مصرف انرژي زياد توليد مي شوند، در مناطقي که با بحران آب مواجه هستند معقول به نظر نمي رسد. چغندرقند يکي از اين محصولاتي است که در استان خراسان رضوي بيشترين مقدار سطح زير کشت و توليد را بخود اختصاص مي دهد. در اين تحقيق، با استفاده از نياز آبي و همچنين توان مورد نياز براي پمپاژ آب از منابع زيرزميني، ميزان آب و انرژي مصرفي براي توليد يک کيلوگرم شکر توليدي از اين محصول در اين استان محاسبه گرديده است. طبق محاسبات انجام شده در اين تحقيق، ميانگين آب، انرژي الکتريکي و انرژي ديزلي مصرفي براي آبياري چغندرقند به منظور توليد يک کيلوگرم شکر در اين استان به ترتيب ۵٫۰ متر مکعب، ۴٫۸ کيلووات ساعت و ۲٫۳ ليتر در آبياري سطحي و ۴٫۵ متر مکعب، ۵٫۵ کيلووات ساعت و ۲٫۶ ليتر در آبياري تحت فشار تعيين شد. همچنين در اين تحقيق، با توجه به ميزان آب مصرفي براي توليد يک کيلوگرم شکر نشان داده شده است که در صورت واردات شکر از کشوري ديگر که بعنوان مثال موردي برزيل در نظر گرفته شده است، به جاي کشت آن در استان خراسان رضوي، حدود ۶۶۵ الي ۷۵۰ ميليون متر مکعب در مصرف آب ايران و حدود ۳۷۲ الي ۴۵۶ ميليون متر مکعب از آب دنيا – بسته به روش آبياري – صرفه جويي مي شود. همچنين با توجه به هزينه آب و انرژي مورد نياز و مقايسه آن با هزينه وارد کردن شکر، واردات شکر از نظر اقتصادي در مقايسه با توليد داخلي آن به صرفه تر مي باشد. در اين مقاله صرفا آب و انرژي مصرفي لحاظ شده است و ساير جنبه هاي ديگر مثل اشتغال زايي، کارخانجات موجود و صنايع وابسته مدنظر نبوده است. لذا، در نظر گرفتن تجارت آب مجازي در سياست گزاري هاي کلان کشاورزي در صورت مطالعات همه جانبه مي تواند راهگشاي افق روشنتري از توسعه پايدار، مقابله با کم آبي و نيز تامين امنيت غذايي کشور در آينده باشد.