مقاله بررسي بيان واريانت پيرايشي Survivin-2&#945 به عنوان ماركر مولكولي در تومورهاي تيروئيدي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۲۵ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: بررسي بيان واريانت پيرايشي Survivin-2&#945 به عنوان ماركر مولكولي در تومورهاي تيروئيدي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان تيروئيد
مقاله Survivin-2&#945؛ واريانت پيرايشي
مقاله Hemi-Nested RT-PCR

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كياني كيهانه
جناب آقای / سرکار خانم: محمدحسيني عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: بابايي اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: حليمي منيره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سرطان تيروئيد شايع ترين بدخيمي غدد درون ريز مي باشد. به دليل ناهمگوني بالاي ندول هاي توموري و غيرتوموري تيروئيد از نظر ويژگي هاي آسيب شناسي و فقدان ماركرهاي مولكولي مناسب، تلاش هاي گسترده اي براي معرفي يك ماركر مولكولي جهت تشخيص اين ضايعات توموري در حال انجام است. Survivin عضو جديدي از خانواده ي پروتئين هاي مهاركننده مرگ برنامه ريزي شده سلولي مي باشد كه در بررسي هاي اخير بر روي سرطان به عنوان يك ماركر مولكولي جديد مورد توجه قرار گرفته است. مطالعات، بيان متمايز Survivin و واريانت پيرايشي آن را در سلول هاي سرطاني در مقايسه با سلول هاي بالغ نرمال نشان مي دهند. در اين تحقيق بيان واريانت پيرايشي Survivin-2a از جديدترين انواع واريانت هاي Survivin به عنوان ماركر مولكولي در تومورهاي تيروئيد مورد بررسي قرار گرفته است.
روش بررسي:
۷۷ نمونه بافتي تيروئيد شامل ۴۹ نمونه توموري، ۱۴ نمونه غيرتوموري و ۱۴ نمونه حاشيه تومور جمع آوري و بيان اين واريانت توسط روش Hemi-Nested RT-PCR بررسي شد.
يافته ها: بررسي نشان داد كه ميزان بيان واريانت پيرايشي Survivivn-2a، در گروه حاشيه تومور نسبت به گروه غير توموري و توموري افزايش مي يابد و کمترين ميزان بيان در گروه توموري مشاهده مي شود.
نتيجه گيري: اين نتايج براي اولين بار بيان ۲a در اين سلول ها را تاييد مي نمايد، هر چند بيان واريانت ۲a در سلول هاي توموري نسبت به حاشيه تومور کاهش نشان داده است، اما اين اختلاف چشمگير نيست، بنابراين ظاهرا در پيشروي تومور و طبيعت غيرطبيعي سلول ها دخالت نمي کند. در کل مي توان چنين بيان نمود که اختلاف در ميزان بيان واريانت ۲a در گروههاي مختلف مورد بررسي نمي تواند ملاک مناسبي جهت تمايز بيماري هاي توموري از انواع غيرتوموري محسوب شود.