مقاله بررسي بيان پروتئين IGF-I در نواحي مختلف مغز موش صحرايي مقاوم به انسولين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۷۱ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسي بيان پروتئين IGF-I در نواحي مختلف مغز موش صحرايي مقاوم به انسولين
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله مقاومت به انسولين
مقاله موش صحرايي
مقاله IGF-I

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پروانه تفرشي آزيتا
جناب آقای / سرکار خانم: جلال راضيه
جناب آقای / سرکار خانم: درويش علي پور شميلا
جناب آقای / سرکار خانم: سپهري حوري
جناب آقای / سرکار خانم: عادلي خسرو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: انسولين در مغز نقشي در انتقال گلوکز به نورون ها ندارد، ولي با واسطه گزارش از بافت هاي محيطي به مغز جذب مي شود که بر بقا و عملکرد نورون ها تاثيرگذار است. در مدل هاي حيواني مقاوم به انسولين، جذب انسولين از بافت هاي محيطي به مغز کاهش مي يابد. با توجه به اين که عامل رشد شبه انسوليني (IGF-I) نيز به موازات انسولين و با واسطه گيرنده انسولين در مغز عمل مي کند، بيان آن در بيشتر مناطق مغز موش بالغ مشاهده مي شود و کاهش آن در سرم در شرايط مقاومت به انسولين گزارش شده است، اين مطالعه به ارزيابي تغييرات در سطح اين عامل در مغز مدل حيواني مبتلا به مقاومت به انسولين پرداخته است.
مواد و روش ها: با خوراندن آب فروکتوزدار (۱۰%) مقاومت به انسولين در موش صحرايي ويستار القا شد و سطح بيان پروتئين IGF-I در برش هاي مغز با استفاده از روش ايمونوهيستوشيمي مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: يافته هاي مطالعه ما نشان داد که ميزان بيان پروتئين
IGF-I در بيشتر نواحي مغز افزايش يافته است.
نتيجه گيري: به اين ترتيب، با توجه به نقش موازي انسولين و
IGF-I و با توجه به کاهش ميزان جذب انسولين محيطي در مغز در شرايط مقاومت به انسولين، مي توان از افزايش IGF-I مغز به عنوان يک گزينه جبراني براي کاهش انسولين مغزي ياد کرد.