مقاله بررسي بيوشيميايي و ژنتيكي انتروكك هاي جداشده از فاضلاب شهري تهران با تاكيد بر سويه هاي داراي ژن van A و van B که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۳۱ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: بررسي بيوشيميايي و ژنتيكي انتروكك هاي جداشده از فاضلاب شهري تهران با تاكيد بر سويه هاي داراي ژن van A و van B
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروكك
مقاله vanA
مقاله vanB
مقاله پلاسميد
مقاله فاضلاب
مقاله تهران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي فاتح
جناب آقای / سرکار خانم: طالبي مليحه
جناب آقای / سرکار خانم: سيفي مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: پورشفيع محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: انتروككها فلور نرمال دستگاه گوارش بوده كه مستقيما يا از طريق فاضلاب وارد محيط مي شوند. نقش آنها در ايجاد عفونت هاي بيمارستاني به سبب توانايي كسب مقاومت نسبت به عوامل ضدميكروبي بسيار حايز اهميت مي باشد. اين پژوهش جهت تعيين تنوع بيوشيميايي، ژنتيكي و مقاومت آنتي بيوتيكي و بررسي مقايسه اي ميان آزمونهاي بيوشيميايي و ژنتيكي جهت شناسايي گونه هاي مختف انتروكك در فاضلاب شهري تهران صورت گرفته است.
مواد و روشها: ۷۱۲ ايزوله انتروكك بر روي محيط mEnterococcus agar جداسازي و با آزمونهاي مختلف بيوشيميايي و با استفاده از پرايمرهاي اختصاصي جنس و گونه با آزمون PCR شناسايي شدند. آزمونهاي تعيين حساسيت دارويي سويه ها نسبت به ۶ آنتي بيوتيك به انجام رسيد. MIC سويه هاي مقاوم يا داراي مقاومت بينابيني به ونكومايسين بروش Etest تعيين گرديد. الگوي پلاسميدي و سويه هاي داراي ژن vanA و vanB معين گرديدند.
يافته ها: ۴۰۲، ۱۷۰، ۸۲، ۲۵، ۱۶، ۱۱، ۳، ۲ و ۱ سويه بترتيب E. faecium، E. hirae، E. faecalis، E. gallinarum، E. casseliflavus، E. mundtii، E. raffinossus، E. dispar و E. avium بودند.
مقاومت به آنتي بيوتيكهاي ونكومايسين، جنتامايسين، تتراسايكلين، سيپروفلوكساسين، اريترومايسين و كلرامفنيكل بترتيب ۴، ۴، ۱۸، ۲۰، ۳۰ و %۶ بود. ۱۹ ايزوله مقاوم (MIC≥۵۱۲) به ونكومايسين بوده و داراي ۴ الگوي پلاسميدي مختلف بودند. %۱۰۰ داراي ژن vanA و %۳۲ نيز داراي ژن vanB بودند. نتايج آزمون PCR در مورد تمامي گونه ها بطور %۱۰۰ منطبق بر نتايج آزمونهاي بيوشيميايي بودند.
نتيجه گيري: عليرغم تنوع بسيار بالاي انتروككها در فاضلاب شهري تهران اما سويه هاي مقاوم تماما محدود به E. faecium بودند. تمامي سويه هاي مقاوم داراي ژن vanA بودند و فراواني ژن vanB بيشتر از گزارشات ديگر بود. PCR براي شناسايي سويه هاي مختلف انتروكوكوس، روشي اختصاصي، سريع، مطمئن و برتر در مقايسه با آزمونهاي بيوشيميايي بوده و از اختصاصيت و حساسيت %۱۰۰ برخوردار مي باشند.