مقاله بررسي تاثير آرام سازي پيشرونده عضلاني بر دوز مصرفي داروهاي ضدتهوع و استفراغ در بيماران سرطاني تحت شيمي درماني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در افق دانش از صفحه ۵ تا ۱۲ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير آرام سازي پيشرونده عضلاني بر دوز مصرفي داروهاي ضدتهوع و استفراغ در بيماران سرطاني تحت شيمي درماني
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شيمي درماني
مقاله آرام سازي پيشرونده عضلاني
مقاله تهوع
مقاله استفراغ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: بخشي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: معماريان ربابه
جناب آقای / سرکار خانم: آزادفلاح پرويز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: داروها به تنهايي در كنترل تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني موثر نبوده و افزايش مصرف آن ها اغلب عوارض جانبي نامطلوب ايجاد مي كند. استفاده از روش هاي غيردارويي در كنار استفاده از داروها باعث كنترل بيشتر تهوع و استفراغ ناشي از شيمي درماني و كاهش مصرف داروها و عوارض ناشي از آن ها خواهد شد. هدف از اين پژوهش، بررسي تاثير آرام سازي پيشرونده عضلاني بر مقدار مصرف داروهاي ضدتهوع و استفراغ در بيماران سرطاني تحت شيمي درماني است.
روش تحقيق: اين پژوهش، يك مطالعه نيمه تجربي است. ۶۱ بيمار با توجه به مشخصات نمونه انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه شاهد و آزمون قرار گرفتند. نمونه هاي گروه آزمون (n=30) تكنيك آرام سازي پيشرونده عضلاني را با استفاده از نوار آموزشي صوتي در دوره اول شيمي درماني، بعد از شيمي درماني در منزل حدود ۳ هفته و در دوره دوم شيمي درماني روزي دوبار صبح و عصر انجام دادند. گروه شاهد (n=31) در اين مدت فقط از مراقبت هاي روتين برخوردار بودند. در دو دوره شيمي درماني مقدار داروي ضدتهوع و استفراغ تجويز شده و دفعات انجام تكنيك آرام سازي ثبت گرديد.
يافته ها: در گروه آزمون دوز مصرفي داروي متوكلوپراميد وريدي
(p=0.001، t=35) و آنتي اسيد خوراكي (p=0.02، t=2.3) در دوره دوم نسبت به دوره اول شيمي درماني كاهش معني داري نشان داد. اما در گروه شاهد تفاوت معني دار نيست (p>0.05).هم چنين کاهش معني داري از نظر دوز مصرفي داروي متوکلوپراميد وريدي در گروه آزمون نسبت به گروه شاهد وجود دارد (p=0.04، t=2.06).دوز مصرفي داروي گرانيسترون و دگزامتازون در دوره اول و دوم شيمي درماني در گروه آزمون و شاهد تفاوت معني داري نشان نداد (p>0.05).
ننتيجه گيري: يافته هاي حاصل از پژوهش نشان داد، آرام سازي پيشرونده عضلاني به طور موثر سبب کاهش مقدار مصرف داروهاي ضدتهوع و استفراغ مخصوصا متوکلوپراميد در بيماران سرطاني تحت شيمي درماني مي شود.