مقاله بررسي تاثير آموزش راهنماي تغذيه اي بر شاخصهاي اسپيرومتريک در بيماران مبتلا به COPD که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در پژوهش پرستاري از صفحه ۵۳ تا ۵۹ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير آموزش راهنماي تغذيه اي بر شاخصهاي اسپيرومتريک در بيماران مبتلا به COPD
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله راهنماي تغذيه اي
مقاله شاخص هاي اسپيرومتري
مقاله بيماري COPD

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تجويدي منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: آرش ماندانا
جناب آقای / سرکار خانم: پارسي نيا ميترا
جناب آقای / سرکار خانم: بابايي غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بيماري هاي انسدادي ريه چهارمين علت مرگ و مير در دنيا بوده و شيوع آن در حال افزايش است. مشکلات تغذيه اي يکي از مشکلات شايع در بيماران مبتلا به COPD مي باشد. که باعث دريافت نامتعادل انرژي بين جذب کمتر و بيشتر از نياز آنان مي شود. اين مساله خود مي تواند منجر به افزايش شدت بيماري و مرگ و مير در آنان گردد.
هدف: اين مطالعه با هدف بررسي تاثير به کارگيري راهنماي تغذيه اي بر شاخص هاي اسپيرومتريک (FEV1,FVC,FEV1/FVC) در بيماران مبتلا به COPD انجام شد.
روش: اين پژوهش يک مطالعه نيمه تجربي با طرح قبل و بعد است. نمونه گيري به صورت غير تصادفي بر روي ۳۰ بيمار مبتلا به COPD بستري در بيمارستان البرز شهرستان کرج انجام شد. در ابتدا پس از تکمیل کردن پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک توسط بيماران بستري يک بررسي اسپيرومتريک در آن ها صورت گرفت و سپس اصول تغذيه صحيح به تمام بيماران به صورت چهره به چهره و تک به تک طي ۴ جلسه ۱۵ دقيقه اي و طي ۴ روز متوالي همراه با جزوه آموزشي به آنان آموزش داده شد و سپس يک ماه و سه ماه پس از آموزش مجددا شاخص هاي اسپيرومتريک در آنان بررسي شد. ضمنا بيماران پس از ترخيص از طريق مراجعه به منزل و تماس تلفني پيگيري شدند. سپس شاخص ها با يکديگر مقايسه گرديد.
يافته ها: ميانگين شاخص FEV1 يک ماه پس از آموزش (۶۶٫۴۹) نسبت به قبل از آموزش (۵۰٫۹۶) افزايش معناداري را نشان داد (P=0.004). و پس از ۳ ماه آموزش (%۷۷٫۷) نيز افزايش اين شاخص از نظر آماري معنادار بود (P=0.01). همچنين ميانگين شاخص FVC بعد از يک ماه آموزش (۶۶٫۷۲) نسبت به قبل از آموزش (۴۶٫۶۸) به طور معناداري افزايش نشان داد (P=0.015) و پس از ۳ ماه آموزش (۷۰٫۳۶) نيز اين افزايش از نظر آماري معنادار بود (P=0.000). بهبود شاخص FEV1/FVC با وزن نمونه ها رابطه معکوس داشت که ضريب همبستگي پيرسون اين ارتباط معکوس را معنادار نشان داد. (r=-0.426، P=0.034) شاخص FEV1/FVC سه ماه پس از آموزش با سن رابطه مستقيم داشت، يعني افرادي که سن بالاتري داشتند افزايش شاخص FEV1/FVC در آن ها بيشتر بوده و ضريب همبستگي پيرسون اين ارتباط را معنادار نشان داد (r=0.399، P=0.029).
نتيجه گيري: نتايج تحقيق پيشنهاد مي کند بيماران مبتلا به COPD بايد در مورد فاکتورهاي موثر بر شرايط تنفسي مانند فاکتورهاي تغذيه اي آگاه باشند و بايد در مورد غذاهايي که بر تنفس آن ها اثر مثبت يا منفي دارند، راهنمايي شوند.