مقاله بررسي تاثير آموزش پياده روي بر كنترل قند خون بيماران زن مبتلا به ديابت نوع ۲ بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دي ۱۳۸۸ در مجله غدد درون ريز و متابوليسم ايران از صفحه ۴۹۰ تا ۴۹۹ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير آموزش پياده روي بر كنترل قند خون بيماران زن مبتلا به ديابت نوع ۲ بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله پياده روي
مقاله مدل اعتقاد بهداشتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شمسي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: كچويي علي
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: با توجه به كاربرد تئوري ها و مدل هاي آموزش بهداشت، هدف او مطالعه حاضر بررسي تاثير آموزش پياده روي بر كنترل قند خون بيماران زن مبتلا به ديابت نوع ۲ بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي بوده است.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه تجربي و آينده نگر است كه در آن ۸۸ نفر از بيماران زن مبتلا به ديابت نوع ۲ شركت داشتند. ابزار گرداوري داده ها پرسشنامه تنظيم شده بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي، چك ليست براي ثبت عملكرد بيماران، ميزان هموگلوبين گلبول (HbA1c) و قند خون آنها بود. قبل از انجام مداخله آموزشي پرسشنامه و چك ليست براي ثبت آزمايش HbA1c و قند خون براي هر دو گروه تكميل و بيماران گروه مورد در ۴ جلسه به مدت يك ماه برنامه آموزشي را دريافت كردند هم چنين، ۱ و ۲ ماه بعد از اتمام مداخله آموزشي دو جلسه پيگيري برگزار شد و ۳ ماه بعد از مداخله آموزشي هر دو گروه شاهد و مورد پرسشنامه و چك ليست مربوط را تكميل كردند و در نهايت، داده ها تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين ميانگين نمره مربوط به متغيرهاي اجزاي مدل اعتقاد بهداشتي (حساسيت، شدت، منافع و موانع درك شده) در دو گروه مورد و شاهد در خصوص انجام پياده روي قبل و بعد از مداخله آموزشي اختلاف معني داري وجود دارد. هم چنين، گروه مورد نسبت به گروه شاهد عملكرد بهتري در خصوص انجام پياده روي در ۳ ماه بعد از پايان برنامه آموزشي داشت به طوري كه ميزان HbA1c (از ۹٫۵۹ به %۸٫۶۳ ۳ ماه پس از مداخله آموزشي) و قندخون (از ۱۸۴٫۶۳ قبل از مداخله به ۱۵۱٫۲۹ ميلي گرم بر دسي ليتر ۳ ماه پس از مداخله آموزشي) نيز كاهش چشمگيري داشت كه از نظر آماري معني دار است (P<0.001).
نتيجه گيري: تدوين برنامه آموزش پياده روي براي بيماران ديابتي براي كنترل قندخون با استفاده از مدل اعتقاد بهداشتي بسيار سودمند و اثربخش است. ضمن اين كه در اجراي اين برنامه ها كنترل، پايش و پيگيري آموزشي توصيه مي شود.