مقاله بررسي تاثير اسيدهاي چرب امگا-۳ (Omega-3) بر روي علايم سندرم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۳۷ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير اسيدهاي چرب امگا-۳ (Omega-3) بر روي علايم سندرم
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسيدهاي چرب امگا-۳
مقاله سندرم پيش از قاعدگي
مقاله PMS
مقاله علايم رواني
مقاله علايم جسمي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابي ناهيد
جناب آقای / سرکار خانم: كاشانيان مريم
جناب آقای / سرکار خانم: سيدغفوري سيما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سندرم پيش از قاعدگي (Pre-menstrual Syndrome-PMS)، به مجموعه اي از ظهور ادواري علايم جسمي – رواني اطلاق مي شود كه در تعدادي از زنان ديده مي شود. يافتن راه حل موثر و در عين حال بدون عوارض براي درمان PMS هميشه مورد نظر بوده است. هدف از مطالعه حاضر بررسي اثر مصرف اسيدهاي چرب امگا-۳ در بهبود علايم سندرم پيش از قاعدگي است.
روش كار: مطالعه به صورت كارآزمايي باليني دوسوكور تصادفي بر روي ۱۳۵ خانم مبتلا به سندرم پيش از قاعدگي صورت گرفت كه سرانجام ۱۲۰ نفر مطالعه را تمام كردند (۶۰ نفر در هر گروه). افراد به صورت تصادفي در گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. در گروه مورد (امگا-۳، تعداد ۶۸ نفر، A)، امگا-۳ به ميزان دو Pearl يك گرمي و در گروه شاهد (پلاسبو، تعداد ۶۷ نفر، B) دو عدد Pearl پلاسبو كه كاملا شبيه قرص امگا-۳ تهيه شده بود، تجويز گرديد. سپس شدت و مدت علايم ۱٫۵ و ۳ ماه پس از درمان در دو گروه مقايسه شد. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از نرم افزارهاي  SPSS V.11صورت گرفت. از تست هاي آماري كاي دو (Chi2) و t-test استفاده گرديد و مقادير p كمتر از ۰٫۰۵ معني دار در نظر گرفته شد.
يافته ها: دو گروه از نظر سن، BMI، سطح تحصيلات و مدت و شدت علايم اوليه تفاوت معني دار نداشتند. ۴۵ روز پس از مطالعه، متوسط شدت افسردگي (P=0.03) (1.85±۰٫۷۳ vs.3.72±۰٫۶۵)، اضطراب (P=0.02) (1.53±۱٫۰۴ vs.4.07±۰٫۹۱)، عدم تمرکز (P=0.03) (2.49±۱٫۲۶ vs. 5.73±۱٫۳۴) و نفخ شکمي (P=0.02) (0.95±۰٫۱۵ vs.2.31±۰٫۱۹) در گروه مورد به طور معني داري پايين تر از گروه شاهد بود. همچنين، مدت افسردگي (۴٫۲۵±۱٫۰۲ VS 7.21±۰٫۳۲ روز) (P=0.04)، مدت نفخ شکمي (۵٫۵۳±۲٫۲۷vs.8.33±۱٫۰۴ روز) (P=0.031) در گروه مورد پايين تر از گروه کنترل بود. ۹۰ روز پس از شروع درمان، متوسط شدت افسردگي (P=0.007) (0.95±۰٫۷۳vs.3.43±۰٫۶۵)، اضطراب (P=0.004) (0.79±۱٫۰۴ vs.3.89±۰٫۹۱)، عدم تمرکز (P=0.009) (1.48±۱٫۲۶ vs.5.63±۱٫۳۴)، نفخ شکمي (P=0.004) (0.74±۰٫۱۵ vs.2.41±۰٫۱۹)، عصبيت (P=0.01) (2.15±۰٫۹۳ vs.6.09±۰٫۸۶) و نيز طول مدت افسردگي (۲٫۱۲±۰٫۲۵ vs.7.46±۰٫۰۲ روز) (P=0.01)، عصبيت (۲٫۱۲±۰٫۳۹ vs.6.33±۱٫۴۵ روز) (P=0.02) اضطراب (P=0.03) (4.45±۱٫۰۲ vs.8.23±۱٫۹۴)، عدم تمرکز (۲٫۱۶±۰٫۲۶ vs. 5.55±۱٫۰۲ روز) (P=0.02)، نفخ شکمي (۳٫۳۲±۱٫۰۱ vs. 8.38±۲٫۳۲ روز) (P=0.004)، سردرد (۲٫۱۲±۰٫۹۴ vs.4.28±۱٫۵۸ روز) (P=0.04) و تندرنس پستان (۴٫۳۵±۱٫۳۱ vs.7.85±۲٫۰۸ روز) (P=0.02)، کاهش معني داري نسبت به گروه شاهد داشت.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد امگا-۳ در كاهش علايم رواني PMS شامل افسردگي، عصبيت، اضطراب و عدم تمركز و نيز علايم جسمي شامل نفخ شكمي، سردرد و حساسيت پستان موثر باشد كه با افزايش طول مدت درمان اين تاثير بيشتر مي شود.