مقاله بررسي تاثير اعمال نيروي خارجي بر ميزان فعاليت عضلات اطراف شانه حين حرکت push up که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۵۹ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير اعمال نيروي خارجي بر ميزان فعاليت عضلات اطراف شانه حين حرکت push up
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الکتروميوگرافي
مقاله فعاليت عضلاني
مقاله ثبات شانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: واثقي بيتا
جناب آقای / سرکار خانم: نعيمي صديقه السادات
جناب آقای / سرکار خانم: خادمي كلانتري خسرو
جناب آقای / سرکار خانم: سرمدي عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در نگرش جديد کنترل حرکتي، تاثير نيروي عضلاني علاوه بر توليد حرکت در ايجاد ثبات و کنترل فعاليت نيز مطرح است. هدف از اين مطالعه سنجش ميزان فعاليت الکتريکي عضلات اطراف مفصل شانه با به کارگيري الکتروميوگرافي سطحي براي شناسايي و بررسي نحوه فعاليت اين عضلات طي يک سري الگوهاي حرکتي استاتيک و ديناميک بوده است.
روش بررسي: اين تحقيق به روش نيمه تجربي روي ۳۰ نفر از افراد سالم و جوان دختر و پسر در دامنه سني ۲۰ تا ۳۰ سال و با ميانگين سني (۲۳٫۲۸±۲٫۹) که به روش نمونه گيري ساده انتخاب شدند، انجام شد. افراد با ترتيب تصادفي در معرض الگوهاي حرکتي قرار گرفتند و فعاليت الکتريکي عضلات اطراف شانه جهت بررسي چگونگي رفتار عضلات ثبت گرديد. اثر نيروي خارجي اعمال شده بر مفصل شانه در سه سطح، هم در حالت استاتيک و هم در حالت ديناميک مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: بر اساس نتايج بدست آمده، با ازدياد اعمال نيروي خارجي، افزايش معناداري در فعاليت عضلات اسکاپولاتوراسيک به جز تراپز فوقاني در فاز پايين رونده مشاهده گرديد (p<0.05). با افزايش ميزان نيروي اعمال شده بر مفصل شانه در فاز بالارونده حرکت نيز در اکثر عضلات مورد مطالعه تفاوت معنادار مشاهده گرديد (p<0.05) همچنين در حالت استاتيک با اعمال نيروي خارجي تنها در عضله ترس ماژور تفاوت معنادار نسبت به وضعيت مرجع مشاهده گرديد (p=0.01).
نتيجه گيري: با توجه به نتاج، اعمال نيروي خارجي در فاز بالا رونده حرکت Push up موثرتر از فاز پايين رونده مي باشد. به گونه ايي که مي توان گفت در فاز بالارونده با اعمال نيروي کمتر (۲% وزن افراد به عنوان نيروي خارجي) تغييرات سطح فعاليت عضلاني بيشتر از زمان تحمل ۴% وزن افراد به عنوان نيروي خارجي مي باشد و در حالت استاتيک تغيير چنداني ايجاد نمي شود.