مقاله بررسي تاثير برنامه آموزش بهداشت بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي بر رفتارهاي پيشگيري كننده از مصرف خود سرانه داروها در مادران باردار شهر اراك که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۸۸ در پژوهنده از صفحه ۳۲۴ تا ۳۳۱ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير برنامه آموزش بهداشت بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي بر رفتارهاي پيشگيري كننده از مصرف خود سرانه داروها در مادران باردار شهر اراك
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مدل اعتقاد بهداشتي
مقاله خوددرماني
مقاله مادران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شمسي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: بياتي اكرم
جناب آقای / سرکار خانم: محمدبيگي ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: تاجيك رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: خوددرماني، يكي از مسايل مهم بهداشتي – اجتماعي است كه مي تواند معضلات بسياري را براي فرد و جامعه ايجاد نمايد. خوددرماني به ويژه در زنان در دورانهاي حساسي همچون بارداري و شيردهي از اهميت مضاعفي برخوردار مي باشد؛ زيرا تولد نوزاد ناهنجار، مي تواند مشكلات خانوادگي و اجتماعي زيادي را ايجاد كند. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير برنامه آموزش بهداشت بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي بر رفتارهاي پيشگيري كننده از مصرف خودسرانه داروها در مادران باردار شهر اراك صورت گرفت.
مواد و روش ها: مطالعه حاضر از نوع مداخله اي مي باشد كه در آن ۲۰۰ نفر از مادران باردار مراجعه كننده به مراكز بهداشتي – درماني شهر اراك شركت داشته اند (نمونه ها به صورت تصادفي به دو گروه تجربي و شاهد، هر كدام ۱۰۰ نفر، تقسيم شدند). نمونه گيري به صورت خوشه اي و بر اساس مناطق پستي شهر اراك صورت گرفت. روش گردآوري اطلاعات، پرسشنامه تنظيم شده بر اساس مدل اعتقاد بهداشتي (حساسيت، شدت، منافع و موانع درك شده، راهنماي عمل) و چك ليست عملكرد مادران در خصوص مصرف خودسرانه داروها بود. قبل از انجام مداخله آموزشي، پرسشنامه و چك ليست براي هر دو گروه تكميل شد و سپس مداخله آموزشي براي گروه تجربي در طي يك ماه و در قالب ۴ جلسه آموزشي ۵۰ دقيقه اي انجام گرديد. همچنين ۱ و ۲ ماه بعد از انجام مداخله آموزشي، ۲ جلسه پيگيري برگزار شد؛ سپس ۳ ماه پس از مداخله آموزشي، در هر دو گروه، اطلاعات مجدداً گردآوري و تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: ميانگين سني گروه تجربي و شاهد به ترتيب ۷/۴±۲/۲۹ و ۸/۳±۱/۲۷ سال و ميانگين مدت زمان بارداري ۶/۴±۲/۷ هفته بود. قبل از مداخله آموزشي ميزان آگاهي، حساسيت درك شده و عملكرد در زمينه خوددرماني كمتر از حد متوسط و ميزان شدت، منافع و موانع درك شده در زمينه مصرف خودسرانه داروها بيشتر از حد متوسط بود ولي پس از مداخله آموزشي بين دو گروه در همه متغيرهاي ذكر شده اختلاف معني داري ايجاد شد و عملكرد مادران نيز در زمينه خوددرماني كاهش پيدا كرد. نتيجه گيري: هر چه آگاهي، حساسيت، شدت و منافع درك شده بالاتر و موانع درك شده مادران باردار جهت مصرف خودسرانه داروها پايينتر باشد، عملكرد در زمينه خوددرماني كمتر شده است. يافته هاي اين بررسي تاثير و كارايي مدل اعتقاد بهداشتي (در مقايسه با روشهاي سنتي آموزش در درمانگاههاي گروه شاهد) را در كاهش مصرف خودسرانه داروها در مادران باردار نشان مي دهد؛ لذا پيشنهاد مي گردد آموزش بر اساس اين مدل در جهت كاهش سوء مصرف خودسرانه داروها در ساير مراكز بهداشتي نيز انجام گيرد.