مقاله بررسي تاثير تنش خشکي با سطوح نيتروژن و تراکم بر عملکرد، اجزاي عملکرد دانه و شاخص برداشت رقم ايروفلور آفتابگردان در اروميه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در پژوهش هاي توليد گياهي (علوم كشاورزي و منابع طبيعي) از صفحه ۱ تا ۲۷ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير تنش خشکي با سطوح نيتروژن و تراکم بر عملکرد، اجزاي عملکرد دانه و شاخص برداشت رقم ايروفلور آفتابگردان در اروميه
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفتابگردان
مقاله تنش کمبود آب
مقاله نيتروژن
مقاله تراکم بوته
مقاله عملکرد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قلي نژاد اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: آيينه بند امير
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده قورت تپه عبداله
جناب آقای / سرکار خانم: برنوسي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين آزمايش به منظور بررسي اثرات تنش کمبود آب، مقادير متفاوت نيتروژن و تراکم بوته بر عملکرد و اجزاي عملکرد در رقم ايروفلور در آفتابگردان روغني سال ۱۳۸۶ در مزرعه تحقيقاتي ساعتلوي مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي واقع در ۲۵ کيلومتري اروميه اجرا گرديد. اين تحقيق به صورت کرت هاي دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با سه تکرار بود. فاکتور اصلي شامل تيمار آبياري داراي سه سطح آبياري مطلوب(I1) ، تنش ملايم (I2) و تنش شديد خشکي (I3) به ترتيب آبياري پس از تخليه ۵۰، ۷۰ و ۹۰ درصد ظرفيت زراعي) بود. تا مرحله ۷ تا ۸ برگي، آبياري ها پس از تخليه ۵۰ درصد ظرفيت زراعي در همه تيمارها انجام و از اين مرحله به بعد تا ۱۰ روز پيش از رسيدگي فيزيولوژيک گياه تيمارهاي آبياري دقيقا اعمال گرديد. فاکتور فرعي شامل سه سطح نيتروژن N1،  N2و  N3به ترتيب کاربرد معادل ۱۰۰، ۱۶۰ و ۲۲۰ کيلوگرم نيتروژن خالص در هکتار) و تراکم بوته به عنوان تيمار فرعي فرعي داراي سه سطح تراکم ۵۵/۵، ۶۶/۶ و ۳۳/۸ بوته در مترمربع بودند که به طور تصادفي در کرت هاي اصلي و فرعي و فرعي فرعي قرار داده شدند. نتايج نشان داد که تاثير تنش خشکي، نيتروژن و تراکم بوته بر شاخص سطح برگ، محتواي نسبي آب برگ، عملکرد دانه، عملکرد بيولوژيکي، تعداد دانه در هر طبق، قطر طبق، درصد مغز به کل دانه، وزن هزاردانه، عملکرد دانه تک گياه و شاخص برداشت معني دار بود. تنش خشکي شديد در مقايسه با تيمار آبياري مطلوب باعث کاهش عملکرد دانه به ميزان تقريبي ۴۴ درصد گرديد. افزايش کاربرد نيتروژن موجب افزايش عملکرد دانه شد. عکس العمل عملکرد دانه نسبت به افزايش تراکم بوته مثبت بود. کليه اجزاي عملکرد نسبت به تغيير تراکم حساسيت نشان دادند. شاخص برداشت با افزايش شدت تنش خشکي و تراکم کاهش يافت. بر اساس نتايج حاصله از اين پژوهش در شرايط مطلوب و تنش خشکي ملايم کاربرد ۲۲۰ کيلوگرم نيتروژن خالص در هکتار و افزايش تراکم بوته جهت توليد عملکرد مناسب مي باشد، در حالي که در شرايط تنش خشکي شديد افزايش مصرف نيتروژن و تراکم بوته تاثير بسيار ناچيزي بر افزايش عملکرد دانه خواهد داشت.