مقاله بررسي تاثير زمان برداشت و روش اسانس گيري بر كميت و كيفيت اسانس .Thymus vulgaris L که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در تحقيقات گياهان دارويي و معطر ايران از صفحه ۳۰۹ تا ۳۲۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير زمان برداشت و روش اسانس گيري بر كميت و كيفيت اسانس .Thymus vulgaris L
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله .Thymus vulgaris L
مقاله اسانس
مقاله مراحل برداشت
مقاله روش تقطير
مقاله تيمول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيك خواه فروزان
جناب آقای / سرکار خانم: سفيدكن فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي عاشورآبادي ابراهيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي تاثير مراحل مختلف برداشت و همچنين روشهاي مختلف اسانس گيري بر بازده اسانس گياه آويشن (L. Thymus vulgaris) آزمايشهاي جداگانه اي در قالب طرح کاملا تصادفي با ۳ تکرار در موسسه تحقيقات جنگلها و مراتع کشور انجام شد. در آزمايش اول، تيمارها شامل تاثير مراحل مختلف برداشت (رويشي، اوايل گلدهي و گلدهي کامل) بر بازده اسانس استخراج شده از گياه آويشن بود که با استفاده از روش تقطير با آب انجام شد. ترکيبهاي تشکيل دهنده کليه اسانسها به وسيله دستگاههاي كروماتوگرافي گازي (GC) و كروماتوگرافي گازي متصل به طيف سنج جرمي (GC/MS) مورد تجزيه و شناسايي قرار گرفتند. طبق نتايج بدست آمده از آزمايش اول مشخص شد که تاثير مراحل مختلف برداشت بر بازده اسانس گياه آويشن در سطح يک درصد معني دار بود. مقايسه ميانگين تيمارها نشان داد که بيشترين بازده اسانس مربوط به اوايل گلدهي بود که معادل ۱٫۱۸% شد و نسبت به سايرين اختلاف معني دار داشت. تجزيه و شناسايي ترکيبهاي تشکيل دهنده اسانسها نشان داد که در تمام مراحل برداشت و روشهاي استخراج، تيمول، پارا-سيمن و گاما-ترپينن ترکيبهاي عمده اسانس بودند. مقدار تيمول در اسانس در مراحل اوايل گلدهي و گلدهي کامل تفاوت جزئي داشت، ولي در مرحله قبل از گلدهي مقدار آن پايين تر بود. آزمايش دوم نيز شامل تاثير روشهاي مختلف اسانس گيري (تقطير با آب، تقطير با آب و بخار و تقطير با بخار آب) بر بازده اسانس استخراج شده از گياه آويشن در مرحله گلدهي کامل بود. نتايج حاصل از آزمايش دوم نشان داد که در مرحله گلدهي کامل، تاثير روشهاي مختلف اسانس گيري بر بازده اسانس گياه آويشن در سطح يک درصد معني دار بود. مقايسه ميانگينها مشخص كرد که بيشترين بازده اسانس توليدي مربوط به روش تقطير با بخار آب و معادل ۱٫۲۰% شد که با روش تقطير با آب در يک سطح قرار داشت ولي نسبت به روش تقطير با آب و بخار اختلاف معني دار نشان داد. در روشهاي مختلف تقطير نيز ميزان تيمول در اسانس تفاوت قابل ملاحظه اي نداشت ولي به صورت مشاهده اي درصد تيمول در روش تقطير با آب کمي بالاتر بود. به طور کلي با توجه به نتايج اين تحقيق، مي توان مرحله اوايل گلدهي و روش تقطير با بخار آب را به عنوان مناسبترين زمان برداشت و روش استخراج براي اسانس آويشن باغي معرفي نمود.