مقاله بررسي تاثير مصرف خرما بر سطح سرمي گلوکز، ليپيدها و ليپوپروتئين ها در موش هاي صحرايي مبتلا به ديابت تجربي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در آسيب شناسي درمانگاهي دامپزشکي (دامپزشکي تبريز) از صفحه ۳۶۷ تا ۳۷۵ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير مصرف خرما بر سطح سرمي گلوکز، ليپيدها و ليپوپروتئين ها در موش هاي صحرايي مبتلا به ديابت تجربي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت مليتوس
مقاله آلوکسان
مقاله خرما
مقاله پارامترهاي بيوشيميايي سرم
مقاله موش صحرايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عمواوغلي تبريزي بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: حسن پور علي
جناب آقای / سرکار خانم: كوهي وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: استوار احمد
جناب آقای / سرکار خانم: علي زاده آرش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ديابت مليتوس يکي از معضلات مهم در جوامع انساني و حيواني است. در دامپزشکي نيز ديابت مليتوس مي تواند در اکثر حيوانات و به خصوص حيوانات خانگي مطرح باشد. اين تحقيق به منظور بـررسـي اثرات مصرف خرما بر سطوح سرمي گلوکز، تري گليسيريد، کلسترول، LDL، VLDL و HDL در موش هاي صحرايي مبتلا به ديابت مليتوس تجربي انجام گرفت. ۳۰ سر موش صحرايي نژاد ويستار نر در سن ۸ هفتگي و با ميانگين وزن گرم انتخاب و به ۵ گروه ۶ تايي تقسيم شدند. گروه ها شامل شاهد سالم روز اول، شاهد سالم روز آخر، تيمار سالم مصرف کننده خرما، تيمار ديابتي مصرف کننده خرما و شاهد ديابتي بودند. به دو گروهي که به عنوان تيمار ديابتي و شاهد ديابتي انتخاب شده بودند، محلول آلوکسان مونوهيدرات به ميزان ۱۰۰ mg/kg به شکل زير جلدي جهت ايجاد ديابت تزريق شد. به دو گروه شاهد سالم هم سرم فيزيولو‍ژي با همان مقدار به شکل زير جلدي تزريق شد. همين تزريق ها عينا يک هفته بعد تکرار شد. بعد از بروز علايم ديابت نظير پرنوشي، پرادراري، گلوکزاوري و افزايش قند خون در گروه هاي دريافت کننده آلوکسان، تغذيه گروه هاي تيمار سالم و تيمار ديابتي، با خرما و پلت به نسبت هاي مساوي آغاز گرديد. گروه هاي شاهد سالم روز آخر و شاهد ديابتي فقط با پلت تغذيه شدند. اين کار به مدت ۱۰ روز بعد از شروع علايم ديابت ادامه يافت. در روز دهم از تمامي گروه ها خون گيري به عمل آمد. بررسي مقادير سرمي گلوکز، کلسترول و LDL افزايش آماري معني داري را در گروه شاهد ديابتي در مقايسه با گروه هاي شاهد سالم و همچنين در گروه هاي تيمار سالم مصرف کننده خرما و تيمار ديابتي مصرف کننده خرما در مقايسه با گروه شاهد ديابتي و گروه هاي سالم نشان داد (P<0.05) بررسي مقادير سرمي تري گليسريد، در گروه تيمار ديابتي و تيمار سالم مصرف کننده خرما با گروه هاي شاهد سالم اختلاف آماري معني داري را نشان نداد اما نسبت به شاهد ديابتي کاهش معني داري را نشان داد. بررسي مقادير سرمي VLDL در گروه تيمار ديابتي و تيمار سالم مصرف کننده خرما کاهش معني داري نسبت به گروه شاهد ديابتي نشان داد (P<0.05) اما نسبت به گروه هاي شاهد سالم تغييرات معني دار نبود. بررسي مقادير سرمي HDL بين گروه ها اختلاف آماري معني داري را نشان نداد. بر اساس نتايج به دست آمده مي توان نتيجه گرفت که خرما مي تواند به عنوان يک ميوه طبيعي در جلوگيري از عوارض ديابت مليتوس موثر واقع شود.