مقاله بررسي تاثير ميزان نشاسته کاتيوني بر عملکرد سيستم نانو سيليكاي آنيوني – نشاسته کاتيوني در کاغذهاي ظريف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در جنگل و فرآورده هاي چوب (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير ميزان نشاسته کاتيوني بر عملکرد سيستم نانو سيليكاي آنيوني – نشاسته کاتيوني در کاغذهاي ظريف
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نشاسته کاتيوني
مقاله ذرات نانوسيليكا،کاغذهاي ظريف
مقاله پايانه تر
مقاله آبگيري
مقاله ماندگاري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خسرواني امير
جناب آقای / سرکار خانم: جهان لتيباري احمد
جناب آقای / سرکار خانم: تجويدي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: ميرشكرايي سيداحمد
جناب آقای / سرکار خانم: محمدنژاد موسي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نشاسته کاتيوني به عنوان ماده افزودني مقاومت خشک در کاغذسازي کاربرد گسترده اي دارد. از سوي ديگر با گسترش بهره گيري از ذرات نانو در سال هاي اخير، افزودن اين نوع ذرات به برخي پلي الکتروليت هاي با وزن مولکولي زياد رايج در کاغذسازي به منظور بهبود قابليت آبگيري و در عين حال افزايش ماندگاري ذرات ريز و پرکننده ها، به طور گسترده اي مورد توجه قرار گرفته است. با اين وجود هنوز دانش کافي در زمينه اين پديده و سازوکار عملکرد مستقل اين مواد در رابطه با متغيرهاي ديگر وجود ندارد. در اين تحقيق، عملکرد ذرات نانو سيليكاي آنيوني در مقادير مختلف نشاسته کاتيوني و رابطه آنها با پتانسيل زتا در زمينه قابليت آبگيري و ماندگاري ذرات ريز در خميرکاغذهاي ظريف مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج نشان داد که ۰٫۵ درصد نشاسته کاتيوني به تنهايي، قابليت آبگيري را تنها در حدود ۱۲ ميلي ليتر  (CSF)افزايش داد و مقادير بيشتر آن حتي باعث کاهش آبگيري شد. همين روند نيز در زمينه ماندگاري نرمه ها و پرکننده ها با بيشترين ميزان آن (%۴۱) در يک درصد نشاسته کاتيوني ديده شد. افزودن ذرات نانو سيليكا اين روند ملايم را تغيير داده و به صورت قابل ملاحظه اي قابليت آبگيري و ماندگاري را بهبود بخشيد. به طوري که در ناحيه منفي بودن پتانسيل زتا، افزودن بيشتر نشاسته کاتيوني، کارايي بهتر ذرات نانوسيليكا را در پي داشت. با افزودن بيشتر نشاسته کاتيوني و مثبت شدن بار عمومي پايانه تر، کاهش کارايي ذرات نانو سيليكا ديده شد. بنابراين، پتانسيل زتا مي تواند به عنوان معيار مناسبي از نظر ميزان افزايش نشاسته کاتيوني باشد.