مقاله بررسي تاثير و مقايسه استفاده از وسايل داخل دهاني (پالاتال کريب) و نيز رفتار درماني (مزه بد طعم و تقويت مثبت) در کنترل عادت مکيدن انگشت در کودکان ۱۲ ـ ۶ ساله که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در مجله دانشكده دندان پزشكي اصفهان از صفحه ۳۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير و مقايسه استفاده از وسايل داخل دهاني (پالاتال کريب) و نيز رفتار درماني (مزه بد طعم و تقويت مثبت) در کنترل عادت مکيدن انگشت در کودکان ۱۲ ـ ۶ ساله
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عادت مکيدن انگشت
مقاله اپلاينس داخل دهاني
مقاله پالاتال کريب
مقاله رفتار درماني
مقاله مزه بد طعم روي ناخن ها
مقاله تقويت مثبت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حاج نوروزعلي تهراني مريم
جناب آقای / سرکار خانم: ضيايي مقدم پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: آرمان سرور

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: عادت مکيدن انگشت به مدت طولاني ممکن است عوارض ناخوشايندي بر تکامل دنداني اسکلتي، اجتماعي، فيزيکي، روحي و گفتاري کودک بر جاي گذارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي تاثير اپلاينس داخل دهاني (پالاتال کريب) و رفتار درماني (مزه بد طعم و تقويت مثبت) در کنترل عادت مکيدن انگشت در کودکان ۱۲ـ ۶ ساله بود.
مواد و روش ها: در اين کارآزمايي باليني، ۲۹ کودک که جهت درمان عادت مکيدن انگشت مراجعه کرده بودند، پس از جمع آوري اطلاعات زمينه اي و معاينه دهان و دندان، به صورت تصادفي وارد دو گروه شدند. گروه اول براي ۴ ماه مورد درمان با اپلاينس (پالاتال کريب) قرار گرفته، ۱ ماه پيگيري شدند؛ گروه دوم مورد رفتار درماني شامل مزه بد طعم روي ناخن ها و تقويت مثبت قرار گرفتند و در آنان براي ترک عادت مکيدن انگشت در شب از باندهاي دست يا دستکش استفاده شد. داده ها با آزمون هاي آماري Mann-Whitney و Wilcoxon با درنظر گرفتن سطح اطمينان ۰۵/۰ تجزيه و تحليل آماري شد.
يافته ها: ۴ ماه پيگيري نشان داد که درمان با اپلاينس در توقف عادت روز به نسبت (حدود ۵۰ درصد) و در توقف عادت شب، بيشتر از روز موثر بود (حدود ۷۹ درصد). اثربخشي پالاتال کريب با گذشت زمان کاهش يافت. اثر بخشي رفتار درماني بيشتر در کنترل عادت مکيدن انگشت در روز بود (حدود ۸۷ درصد) و البته در شب نيز به نسبت موثر بود (حدود ۵۰ درصد). مقايسه نتايج درمان ماه هاي ۱، ۲، ۳ و ۴ به طور جداگانه، در عادت شب و روز در دو گروه هيچ تفاوت معني داري نشان نداد. در حالي که بين مجموع ميانگين هاي نتايج ۴ ماه براي عادت روز، تفاوت معني دار بود (p value=0.047).
نتيجه گيري: استفاده از روش مزه بد طعم روي ناخن ها به همراه تقويت مثبت روشي آسان، با اجراي راحت و مقرون به صرفه بوده، در کنترل عادت مکيدن انگشت در اوقات بيداري نسبت به شب هنگام بسيار موفقتر مي باشد. استفاده از اپلاينس هاي داخل دهاني به خصوص پالاتال کريب در کنترل عادت غيرارادي (شب) بسيار موثرتر از کنترل عادت روز مي باشد. روش رفتار درماني به طور معني داري در کنترل عادت روز در مدت ۴ ماه موفقتر از اپلاينس مي باشد.