مقاله بررسي تاثير پلي مورفيسم ۶۲۹C/A- ژن پروتئين انتقال دهنده کلسترول استر در ارتباط با اثر استاتين ها بر سطح ليپوپروتئين با دانسيته بالا (HDL) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۳۵ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: بررسي تاثير پلي مورفيسم ۶۲۹C/A- ژن پروتئين انتقال دهنده کلسترول استر در ارتباط با اثر استاتين ها بر سطح ليپوپروتئين با دانسيته بالا (HDL)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آتورواستاتين
مقاله پلي مورفيسم ۶۲۹C>A-
مقاله کلستريل استر ترانسفر پروتئين
مقاله ليپوپروتئين با دانسيته بالا
مقاله لواستاتين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرخي عفت
جناب آقای / سرکار خانم: قطره ساماني كيهان
جناب آقای / سرکار خانم: اميني سيداسداله
جناب آقای / سرکار خانم: هاشم زاده چالشتري مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي محمدتقي
جناب آقای / سرکار خانم: اميني نجف آبادي حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کلستريل استر ترانسفر پروتئين (CETP) نقش اساسي در متابوليسم ليپوپروتئين با دانسيته بالا (HDL)  و مسير انتقال معکوس کلسترول دارد. واريانت هاي ژن CETP مانند -۶۲۹C>A که مستقيما بر HDL کلسترول تاثير مي گذارد نسخه برداري از اين ژن را تحت تاثير قرار مي دهد. اين مطالعه با هدف تعيين تاثير پلي مورفيسم -۶۲۹C>A در پروموتر ژن CETP بر سطح کلسترول HDL در پاسخ به درمان با استاتين ها انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي از بين بيماراني که سطح ليپوپروتئين با دانسيته پايين (LDL-C) بالاتر از ۱۲۰mg/dl داشتند و نياز به درمان داشتند، ۱۹۶ بيمار دريافت کنندگان لواستاتين يا آتورواستاتين انتخاب شدند. در همه بيماران قبل و بعد از درمان پروفايل ليپيدي اندازه گيري شد پلي مورفيسم ۶۲۹C>A در پروموتر ژن توسط تکنيک چند شکلي طول قطعه محدود (PCR- RFLP) تعيين گرديد. نتايج آزمايشات بيوشيميايي قبل و بعد از درمان در پلي مورفيسم هاي مختلف با استفاده از آزمون هاي t زوجي، ANOVA و Tukey تجزيه و تحليل گرديد.
يافته ها: پس از درمان با لواستاتين در ژنوتيپ AA سطح کلسترول کاهش بيشتر و سطح HDL افزايش بيشتري نسبت به دو ژنوتيپ ديگر نشان داد در حالي که غلظت آپوليپوپروتئين (ApoA1) A1 در ژنوتيپ CC نسبت به ژنوتيپ AA  و AC افزايش بيشتري نشان داد (P<0.05). همچنين آتورواستاتين ميزان ApoA1 را در ژنوتيپ CC بيشتر از دو ژنوتيپ AA و AC افزايش داد (P<0.01).
نتيجه گيري: لواستاتين و آتورواستاتين در ژنوتيپ CC، پروتئين ApoA1 را در ذرات HDL بيش از دو ژنوتيپ ديگر افزايش داده بنابراين بنظر مي رسد درمان با اين دو دارو در بيماران با ژنوتيپ CC موثرتر باشد.