مقاله بررسي تجديد حيات طبيعي گونه هاي چوبي در درختزارهاي دامنه جنوبي البرز (مطالعه موردي: حوضه آبخيز سد لتيان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله جنگل ايران از صفحه ۱۱۳ تا ۱۲۵ منتشر شده است.
نام: بررسي تجديد حيات طبيعي گونه هاي چوبي در درختزارهاي دامنه جنوبي البرز (مطالعه موردي: حوضه آبخيز سد لتيان)
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تجديد حيات
مقاله البرز جنوبي
مقاله ارس
مقاله توالي پس رونده
مقاله ريشه جوش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: روانبخش هومن
جناب آقای / سرکار خانم: مروي مهاجر محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اعتماد وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در ارتفاعات ناحيه رويشي ايران و توراني، به ويژه شيب هاي جنوبي البرز، رويش هاي جنگلي ارزشمندي وجود دارد که متاسفانه در بسياري از نقاط تخريب شده يا به صورت کم پشت و پراکنده درآمده اند. اين رويش ها در بسياري از نقاط با کاهش يا توقف تجديد حيات روبه رو هستند. آگاهي از وضعيت فعلي تجديد حيات و گرايش آن، مشکلات موجود و نيازهاي مرتبط با احيا از جمله ضروريات برنامه ريزي براي حفاظت، احيا و توسعه اين جنگل هاست. به اين منظور، اين پژوهش در حوضه آبخيز سد لتيان انجام گرفت. براي بررسي کمي زادآوري از روش آماربرداري نواري بر اساس تيپ هاي جنگلي استفاده شد. اين بررسي نشان داد که با وجود تخريب هاي صورت گرفته، تجديد حيات طبيعي در اين رويشگاه ها وجود دارد. بيشترين تراکم زادآوري در تيپ ارس به همراه شيرخشت و راناس و کمترين تراکم مربوط به تيپ ارس خالص است. تيپ اول داراي سه اشکوب و سيماي درختي و درختچه اي است، اما تيپ دوم فاقد اشکوب درختچه اي متمايز و سيماي تخريب شده است که آثار بارز چراي دام در آن مشاهده مي شود. ۳۳ درصد زادآوري ها با منشا بذر و ۴۵ درصد آنها ريشه جوش بوده اند (منشا بقيه قابل تشخيص نبود). براي گونه هاي ارس، راناس، بنه و پلاخور، زادآوري جنسي (دانه زاد) بر زادآوري غيرجنسي (ريشه جوش) غلبه داشته است، در حالي که براي زرشک، نسترن، سماق، نارون و سيب، بيشتر زادآوري هاي موجود غيرجنسي بوده اند. ۴۶ درصد زادآوري هاي شمارش شده تحت حمايت گياه پرستار يا صخره بوده اند. تجديد حيات گونه هاي شيرخشت، پلاخور و راناس بيش از ديگر گونه ها به حفاظ و پرستار وابسته است. تجديد حيات گونه هاي موجود به جز پلاخور و سيب (با توجه به شرايط رويشگاهي)، کيفيت قابل قبولي دارد.