مقاله بررسي تجمع و آزادسازي مواد فتوسنتزي ساقه در ارقام زراعي گندم هاي ايران تحت شرايط فارياب و تنش خشکي طي فاز رشد زايشي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۳۱۵ تا ۳۲۸ منتشر شده است.
نام: بررسي تجمع و آزادسازي مواد فتوسنتزي ساقه در ارقام زراعي گندم هاي ايران تحت شرايط فارياب و تنش خشکي طي فاز رشد زايشي
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتقال مجدد کربن
مقاله تنش خشکي
مقاله گندم
مقاله ذخيره سازي مواد فتوسنتزي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جودي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي علي
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي ولي اله
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيل پورجهرمي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: بيات زينب
جناب آقای / سرکار خانم: تركاشوند بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ذخاير ساقه به عنوان يکي از منابع مهم تامين کننده کربن در شرايط تنش خشکي مطرح است. آگاهي از تنوع ژنتيکي براي ذخيره سازي و انتقال مجدد کربن در برنامه هاي اصلاحي مي تواند مورد استفاده قرار گيرد. هدف تحقيق حاضر مقايسه توان ذخيره سازي و انتقال مجدد کربن در کليه ارقام زراعي گندم هاي ايران (۸۱ رقم) بود. بدين منظور آزمايشي در قالب طرح لاتيس ساده با دو تکرار و در دو شرايط فارياب و تنش خشکي در مزرعه تحقيقات کشاورزي دانشگاه تهران (کرج) در سال ۸۷-۱۳۸۶ اجرا شد. تنش خشکي از مرحله سنبله دهي شروع و تا رسيدگي فيزيولوژيک ادامه يافت. مقدار تجمع و انتقال مجدد مواد فتوسنتزي با استفاده از روش وزني تعيين شد. اندازه گيري وزن خشک از زمان گرده افشاني تا رسيدگي فيزيولوژيک با فاصله ۸ روز انجام گرديد. ارتباط طول و وزن مخصوص ميانگره ها با تجمع و انتقال مجدد کربن بررسي شد. نتايج نشان داد که وزن خشک ميانگره هاي زيرين بيشتر از ميانگره بالاي بود. بيشترين ميانگين انتقال مجدد، مربوط به ميانگره هاي زيرين بود. پدانکل و پنالتي ميت (ميانگره دوم از بالا) در رتبه هاي دوم و سوم بودند. تنش مقدار آزاد سازي مواد فتوسنتزي از ميانگره ها را در برخي از ارقام کاهش و در تعدادي ديگر افزايش داد. روند مشابهي در خصوص کارآيي انتقال مجدد ديده شد. ارتباط بين طول و وزن مخصوص ميانگره ها با ذخيره سازي و انتقال مجدد کربن بسته به ميانگره ها و شرايط آزمايشي متفاوت از يکديگر بود. ارتباط عملکرد و انتقال مجدد در شرايط فارياب معني دار نبود. عملکرد دانه در شرايط تنش همبستگي مثبت و معني داري با انتقال مجدد از ميانگره هاي زيرين ساقه نشان داد. وجود تنوع ژنتيکي بالا در ذخيره سازي و انتقال مجدد در بين ارقام نشان مي دهد که امکان تغيير صفات مذکور در برنامه هاي اصلاح نباتات وجود دارد.