مقاله بررسي تراکم استخوان در بيماران با نارسايي کليه قبل و بعد از پيوند کليه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دانشکده پزشکي دانشگاه علوم پزشكي مشهد از صفحه ۲۱۵ تا ۲۱۹ منتشر شده است.
نام: بررسي تراکم استخوان در بيماران با نارسايي کليه قبل و بعد از پيوند کليه
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پيوند کليه
مقاله تراکم استخوان
مقاله استئوپروز
مقاله استئوپني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مجاهدي محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي پور فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: حامي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: ثقفي مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: دادپور بيتا
جناب آقای / سرکار خانم: سعادتي نيره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: يکي از شايعترين عوارض متابوليک پيوند کليه، کاهش تراکم استخواني خصوصا در ابتداي پيوند مي باشد. تشخيص به موقع و درمان آن در ابتداي پيوند مي تواند مانع از بروز شکستگي و بدتر شدن آن به دنبال مصرف کورتيکواستروئيد باشد.
روش کار: اين پژوهش يک مطالعه توصيفي بوده و به صورت مقطعي در فروردين تا مهر ماه ۱۳۸۵ در دانشگاه علوم پزشکي مشهد انجام شده است، ۵۰ بيمار که در طي دوره مطالعه گرافت دريافت کرده بودند وارد مطالعه شدند و ۳۱ نفر آن را به اتمام رسانيدند. اين بيماران از لحاظ تراکم استخواني بلافاصله قبل پيوند، ۶ ماه و ۱ سال پس از آن توسط روش جذب سنجي دوگانه اشعه ايکس ارزيابي شدند. اطلاعات بدست آمده در نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد و از آزمون هاي آماري دوگانه و كاي دو و آناليز واريانس نيز استفاده شد.
نتايج: از ۳۱ نفر ۱۷ نفر زن (%۵۴٫۸) و ۱۴ نفر مرد (%۴۵٫۲) بودند. قبل از پيوند متوسط تي اسكوئر در گردن فمور و ستون فقرات کمري به ترتيب -۰٫۸۸±۱٫۱۹ و -۰٫۳۷±۱٫۱۲ بود. در ماه ششم پس از پيوند، متوسط آن در گردن فمور و ستون فقرات کمري به ترتيب به -۱٫۴۲±۰٫۹۵ و -۱٫۴۱±۱٫۳۶ کاهش يافت (P>0.05). در پايان سال اول، متوسط تي اسكوئر، در اين مناطق معادل -۱٫۱۳±۱٫۱۱ و -۱٫۲۹±۱٫۳۳ بود که نسبت به نوبت قبل کاهش بارزي نداشت (P>0.05).
نتيجه گيري: کاهش تراکم استخوان در بعد از پيوند کليه بيشتر در ۶ ماه ابتداي پيوند رخ مي دهد. لذا بهتر است اقدامات پيشگيري و درماني از ابتداي پيوند و يا حتي قبل ازآن آغاز شود.