مقاله بررسي ترکيب گونه اي و پراكنش ميگوهاي پنائيده در ترکيب صيد ترال کف در خوريات ماهشهر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در زيست شناسي دريا (بيولوژي دريا) از صفحه ۱۴ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ترکيب گونه اي و پراكنش ميگوهاي پنائيده در ترکيب صيد ترال کف در خوريات ماهشهر
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ميگوي پنائيده
مقاله تور ترال
مقاله خوريات ماهشهر
مقاله ترکيب گونه اي و فراواني گونه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيكو سارا
جناب آقای / سرکار خانم: كوچنين پريتا
جناب آقای / سرکار خانم: سواري احمد
جناب آقای / سرکار خانم: دهقان مديسه سيمين
جناب آقای / سرکار خانم: ساكي سميه
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي ده موردي لاله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين بررسي طي سالهاي ۱۳۸۴ الي ۱۳۸۵ با هدف شناسايي، تعيين فراواني و پراكندگي گونه هاي مختلف ميگوي پنائيده در ۷ خور (شامل خورهاي دوريش، دورق، غزاله، غنام، بي حد، پاتيل وزنگي) از خوريات ماهشهر انجام شد. نمونه گيري بطور ماهانه از مهر ۱۳۸۴ تا شهريور ۱۳۸۵ با استفاده از تور ترال كف ميگوگير با قطر چشمه ۲۴ ميليمتر صورت گرفت. جمعا ۳ گونه ميگو از خانواده Penaeidae شناسايي شدند که شامل ميگوي سفيد (Metapenaeus affinis)، ميگوي خنجري (Parapenaeopsis stylifera) و ميگوي ببري سبز  (Penaeus semisulcatus)بودند. فراواني كل اين گونه ها برابر با ۱۹۲۵ عدد مي باشد. فراواني جنس ماده هر ۳ گونه بيشتر از نوع نر مي باشد که دامنه طولي آنها نيز بالاتر است. ميگو سفيد با ۶۰٫۶۲ درصد از فراواني كل، ميگو خنجري ۳۲٫۷۳ درصد و ميگو ببري ۶٫۶۵ درصد بترتيب بيشترين فراواني را داشتند.
حداكثر فراواني اين گونه ها از خرداد تا مرداد (۱۳۸۵) مشاهده شد.از نظر مكاني بيشترين فراواني گونه هاي شناسايي شده درخور غزاله بود. ميگوهاي صيد شده همگي در مرحله جواني و پيش از سن بلوغ بودند (با دارا بودن دامنه طولي بين ۱۲۹-۴۴ ميليمتر). بين فراواني ماهانه كل اين ۳ گونه در خوريات مورد بررسي، اختلاف معني دار در سطح  P≤۰٫۰۵مشاهده شد. نتايج بدست آمده نشان دهنده اين است كه فصل تابستان زمان افزايش فراواني ميگوهاي پنائيده در خوريات ماهشهر مي باشد.