مقاله بررسي تشابهات و تفاوتها بين رشته مددکاري اجتماعي، روان شناسي باليني و مشاوره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش اجتماعي از صفحه ۱۰۱ تا ۱۱۶ منتشر شده است.
نام: بررسي تشابهات و تفاوتها بين رشته مددکاري اجتماعي، روان شناسي باليني و مشاوره
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مددکاري اجتماعي
مقاله روان شناسي باليني
مقاله مشاوره
مقاله محيط اجتماعي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يحيي زاده حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
چکيده: در اين مقاله سعي شده است که تا حدي وجوه مشترک و تمايز بين رشته مددکاري اجتماعي و رشته هاي روان شناسي باليني و مشاوره روشن شود. در اين پژوهش با توجه به موضوع مورد تحقيق از روش کتابخانه اي استفاده شد. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد که در رشته روان شناسي باليني تمرکز عمدتا بر روي تشخيص اختلالات رواني و درمان آنهاست، در حالي که در رشته مشاوره تمرکز بيشتر در زمينه راهنمايي و مشاوره تحصيلي، راهنمايي و مشاوره شغلي، راهنمايي در زمينه ازدواج، راهنمايي و مشاوره زناشويي و غيره است. با توجه به منابع معتبر مي توان نتيجه گرفت که در روان شناسي باليني و مشاوره تاکيد بيشتر بر ساختار رواني انسان است و هدف درمانگر عمدتا درک سيستم شناختي افراد و تغيير نحوه تفکر، احساسات و رفتار آنهاست. در اين ديدگاه اختلالات رواني، عاطفي و رفتاري بايد شناخته شود و با اتخاذ سيستم درماني مناسب اين اختلالات رفع گردند. در حرفه مددکاري اجتماعي انسان به عنوان يک موجود اجتماعي تلقي مي شود و هر فرد، مستقل از ديگران نبوده و بايد در ارتباط با ديگران و در تعامل با محيط اجتماعي خود مورد بررسي قرار گيرد. از ديدگاه مددکاري اجتماعي، ريشه مشکلات انسانها نه تنها بخاطر عوامل فردي و خانوادگي آنها، بلکه مي تواند بدليل عوامل اجتماعي و در تعامل بين اين افراد و محيط اجتماعي شان باشد. از اين رو، هدف مددکاري اجتماعي تغيير در حالات رواني مددجو و نيز تغيير در محيط اجتماعي و موقعيت اجتماعي او است. از طرفي روان شناسان باليني و مشاوران نقشي در توسعه منابع اجتماعي ندارند ولي مددكار اجتماعي نه تنها از منابع اجتماعي به منظور حل مشكل انسان ها استفاده مي كند، بلكه توسعه منابع اجتماعي را نيز مد نظر دارد. روان شناسان باليني و مشاوران در اتاق مصاحبه سعي مي كنند تا به حل مشکل مراجعان بپردازند و هر تغييري را كه مدنظر است همان جا در  مراجع ايجاد نمايند و اگر لازم باشد خانواده مراجع را نيز به دفتر خود دعوت مي كنند. در حالي كه مددكار اجتماعي علاوه بر مصاحبه هاي متعدد با مددجو، وارد محيط زندگي او هم مي شود و به طور مستقيم رفتارها و ارتباطات مددجو و خانواده او را مشاهده و مورد بررسي قرار مي دهد و به تشخيص و ارزيابي مشکل مي پردازد و در صورتي كه لازم باشد تغيير در محيط خانوادگي و اجتماعي مددجو بوجود مي آورد.