مقاله بررسي تغييرات جمعيت شکارگرهاي شته هاي سورگوم جارويي در منطقه ميانه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۴۳ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تغييرات جمعيت شکارگرهاي شته هاي سورگوم جارويي در منطقه ميانه
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغييرات جمعيت
مقاله شکارگر
مقاله شته معمولي گندم
مقاله شته برگ ذرت
مقاله سورگوم جارويي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاهرخي خانقاه شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: خدابنده حبيب اله
جناب آقای / سرکار خانم: صيامي كوروش
جناب آقای / سرکار خانم: داوودي جابر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شته ها مهم ترين آفات سورگوم جارويي  Sorghum cerenuumدر منطقه ميانه بوده و كشاورزان بدون توجه به فعاليت حشرات مفيد، براي حفظ محصول بارها از آفت كش هاي شيميايي استفاده مي كنند. در اين تحقيق با توجه به اهميت حفاظت و حمايت از دشمنان طبيعي در برنامه هاي مديريت تلفيقي آفات، شكارگرهاي اختصاصي شته ها شامل كفشدوزك ها، مگس هاي گلSyrphidae  و بالتوري ها جمع آوري و شناسايي شده و تغييرات جمعيت آن ها در مقايسه با شته هاي ميزبان مورد بررسي قرار گرفت. براي اين منظور شكارگرها هنگام بازديد از كلني شته ها و نيز با استفاده از تور حشره گيري جمع آوري شدند. در اين تحقيق از مگس هاي گل، گونه Sphaerophoria scripta، از بالتوري ها، بالتوري سبزChrysoperla carnea  و از كفشدوزك ها، كفشدوزك هفت نقطه اي Coccinella septempunctata، كفشدوزك يازده نقطه ايC. undecimpunctata ، Hippodamia variegata،Scymnus cf. frontalis  و Propylea quatuordecimpunctata از کلني دو گونه شته معمولي گندمSchizaphis graminum (Rondani)  و شته برگ ذرت Rhopalosiphum maidis (Fitch) جمع آوري و شناسايي شدند. در بين شكارگرها، تطابق زماني فعاليت و همبستگي مثبت جمعيت مگس هاي گل با شته معمولي گندم و کفشدوزک ها با شته برگ ذرت کاملا مشهود بود. در بين کفشدوزک ها گونه Scymnus cf. frontalis به دليل تخم گذاري در مزارع سورگوم مهم ترين و فراوان ترين گونه كفشدوزك ها بوده و حشرات كامل بالتوري سبز با توجه تغذيه از مواد قندي و عدم تخم گذاري در مزرعه، در كنترل جمعيت شته هاي سورگوم جارويي اهميتي نداشتند.