مقاله بررسي تغييرات قوه ناميه، مقدار پرولين و کلروفيل ژنوتيپ هاي بومي برنج تحت تنش شوري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۶ در بوم شناسي گياهان زراعي (دانش نوين كشاورزي) از صفحه ۶۹ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تغييرات قوه ناميه، مقدار پرولين و کلروفيل ژنوتيپ هاي بومي برنج تحت تنش شوري
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ژنوتيپ بومي برنج
مقاله تنش شوري
مقاله پرولين
مقاله کلروفيل
مقاله قوه ناميه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرداني نژاد شاهين
جناب آقای / سرکار خانم: وزيرپور منصوره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
 در اين تحقيق به منظور مقايسه تحمل تنش شوري ژنوتيپ هاي بومي برنج، تغييرات درصد جوانه زني، مقدار پرولين و کلروفيل توده هاي بومي نوگران و سرخه، ارقام معرفي شده از اين توده ها شامل زاينده رود و سازندگي و لاين هاي خالص شده از اين توده ها شامل لاين هاي ۹۷-۶۷ و ۴۷-۶۷ در واکنش به غلظت هاي ۰ تا ۱۰ دسي زيمنس بر متر کلريد سديم در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار بررسي شد. طبق نتايج حاصل از اين آزمايش، با افزايش غلظت کلريد سديم در محيط، درصد جوانه زني بذر، وزن خشک ريشه چه و کلئوپتيل و مقدار کلروفيل کليه ژنوتيپ هاي بومي برنج کاهش يافت. مقايسه ميانگين درصد جوانه زني نشان داد که ژنوتيپ هاي ۴۷-۶۷، نوگران، سرخه و ۹۷-۶۷ نسبت به ساير ژنوتيپ ها در اين صفت برتري دارند. در مورد وزن خشک ريشه چه، کلئوپتيل و مقدار کلروفيل، ژنوتيپ ۴۷-۶۷ نسبت به ساير ژنوتيپ ها عملکرد بهتري داشت. نتايج بررسي مقدار پرولين نشان داد که مقدار اين اسيد آمينه در کليه ژنوتيپ ها با افزايش مقدار کلريد سديم محيط به طور معني دار افزايش مي يابد و بيشترين مقدار پرولين برگ و ريشه در ژنوتيپ سرخه مشاهده شد. با توجه به شوري نسبي خاک منطقه مورد بررسي، کشت ژنوتيپ ۴۷-۶۷ نسبت به ساير ژنوتيپ ها توصيه مي شود. هم چنين به دليل آسيب پذيري شديد کلروپلاست هاي ژنوتيپ ۹۷-۶۷ در غلظت هاي بالاي تيمار به کار رفته و حساسيت به بيماري در چنين شرايطي، اين ژنوتيپ براي کشت توصيه نمي شود.