مقاله بررسي تغييرات پوشش گياهي در مراتع با شدت چراي مختلف (مطالعه موردي: حوزه چرندو کردستان) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در تحقيقات مرتع و بيابان ايران از صفحه ۳۹۳ تا ۴۰۱ منتشر شده است.
نام: بررسي تغييرات پوشش گياهي در مراتع با شدت چراي مختلف (مطالعه موردي: حوزه چرندو کردستان)
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تغييرات چرا
مقاله توليد
مقاله تراکم
مقاله درصد پوشش گياهي
مقاله چرندو کردستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ايماني جمال
جناب آقای / سرکار خانم: طويلي علي
جناب آقای / سرکار خانم: بندك عيسي
جناب آقای / سرکار خانم: قلي نژاد بهرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ارزيابي پوشش گياهي يکي از موارد مهم براي مديريت صحيح مراتع مي باشد. به همين منظور درصد پوشش تاجي، توليد و تراکم گياهان در ۴ منطقه مرجع (گورستان)، مرتع خصوصي، منطقه کليد و منطقه بحراني (مجاور روستا) مورد بررسي قرار گرفت. در هر کدام از منطقه ياد شده، ۵ ترانسکت ۱۰۰ متري به فاصله ۲۰ متر از هم (به دليل وضع پراکنش و تراکم گياهان) و در امتداد هر ترانسکت ۱۰ پلات ۱ متر مربعي با توجه به نوع گونه ها و نحوه پراکنش آنها مستقر گرديد. به طوري که درصد پوشش تاجي، توليد و تراکم گونه ها در داخل کوادرات ها اندازه گيري شد. بنابراين براي اندازه گيري توليد از روش قطع و توزين استفاده گرديد. جهت تجزيه آماري از تجزيه واريانس يک طرفه و آزمون چند دامنه دانکن استفاده گرديد. نتايج مبين تفاوت معني دار بين توليد ۴ منطقه در سطح ۵ درصد، تراکم در سطح ۱ درصد و پوشش در سطح ۱۰ درصد مي باشد. نتايج نشان داد که با حرکت از سمت منطقه مرجع به سمت منطقه بحراني درصد پوشش تاجي، توليد و تراکم گونه هاي گياهي به طور چشمگيري کاهش مي يابد. به طوري که گياهان خوشخوراک (کلاسI ) در منطقه مرجع، گياهان با خوشخوراکي کمتر در مرتع خصوصي و گونه هاي با خوشخوراکي کم يا غيرخوشخوراک و مهاجم در منطقه مشترک روستا و بحراني بيشترين ميزان درصد پوشش تاجي، توليد و تراکم را بخود اختصاص دادند. گراسهاي دايمي و خوشخورک مانند Bromus tomentellus و Hordeum bulbosum داراي بيشترين درصد پوشش، توليد و تراکم در منطقه مرجع بودند و به تدريج با افزايش شدت چرا از درصد گونه هاي خوشخوراک کاسته شد و به درصد گونه هاي با خوشخوراکي کم و غيرخوشخوراک از جمله Boisseria squarrosa و Centaurea virgata افزوده شده است. اين تحقيق نشان داد که چراي بيش از حد با ايجاد تغييرات منفي در خصوصيات پوشش گياهي، پايداري اکوسيستم هاي مرتعي را به خطر مي اندازد.