مقاله بررسي تنوع مورفولوژيکي عملکرد بذر و اجزاي آن در تعدادي از ژنوتيپ هاي فستوکا (Festuca arundinacea) با استفاده از روش هاي آماري چندمتغيره که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۱۵۱ تا ۱۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسي تنوع مورفولوژيکي عملکرد بذر و اجزاي آن در تعدادي از ژنوتيپ هاي فستوکا (Festuca arundinacea) با استفاده از روش هاي آماري چندمتغيره
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تجزيه چندمتغيره
مقاله تنوع مورفولوژيک
مقاله فستوکا (.Festuca arundinacea L)
مقاله گراس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: افكار سهيلا
جناب آقای / سرکار خانم: كريم زاده قاسم
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري علي اشرف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فستوکا (Festuca arundinacea) يکي از مهم ترين علف هاي گندمي در مناطق معتدل جهان است که اطلاعات کمي در مورد تنوع ژنتيکي آن وجود دارد. به منظور بررسي تنوع ژنتيکي عملکرد علوفه و بذر در اين گونه تعداد ۲۴ ژنوتيپ داخلي و خارجي موجود در بانک ژن مرکز تحقيقات جنگل و مراتع در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي با ۳ تکرار، در مرکز تحقيقات البرز کرج مورد ارزيابي قرار گرفتند. تعداد ۱۵ صفت شامل ارتفاع ساقه، تعداد ساقه در بوته، درصد قوه ناميه، زمان گرده افشاني، تاريخ خوشه دهي، عملکرد علوفه، عملکرد بذر در بوته، وزن بذر در ساقه، تعداد بذر در ساقه، طول خوشه، وزن هزاردانه، سرعت جوانه زني، شاخص بنيه بذر، پايداري و شاخص برداشت مورد مطالعه قرار گرفتند. داده هاي مربوط به تمامي صفات اصلي و نرمال شده مورد تجزيه واريانس قرار گرفتند و مقايسه ميانگين ها با استفاده از روش دانکن انجام شد. براي تعيين فاصله مورفولوژيکي و گروه بندي ژنوتيپ ها از تجزيه به مولفه هاي اصلي و تجزيه خوشه اي استفاده شد. نتايج تجزيه واريانس نشان داد که تفاوت بين ژنوتيپ ها براي تمام صفات مورد مطالعه بسيار معني دار بود. ژنوتيپ هاي G1، G2، G4، G6 و G8 از نظر توليد بذر و علوفه نسبت به ساير ژنوتيپ ها برتري داشتند. با استفاده از تجزيه به مولفه هاي اصلي مهم ترين متغير هاي موثر در توليد بذر شناسايي شدند. چهار مولفه اول ۷/۸۷ درصد از کل واريانس متغيرها را توجيه کردند. در مولفه اول صفات عملکرد بذر و علوفه خشک، ارتفاع ساقه و تعداد ساقه در بوته مهم ترين صفات براي گروه بندي ژنوتيپ ها بودند، در حالي که در مولفه دوم درصد قوه ناميه و قدرت جوانه زني از صفات مهم بودند. در تجزيه خوشه اي، ژنوتيپ ها در ۴ گروه متفاوت قرار گرفتند: ژنوتيپ هاي موجود در گرو ه هاي ۱ و ۲ از لحاظ عملکرد بذر و علوفه با بقيه تفاوت معني داري داشتند.