مقاله بررسي تنوع ژنتيكي سويه هاي مايكوباكتريوم توبركلوزيس جدا شده از بيمارستان مسيح دانشوري تهران با استفاده از تكنيك MIRU–VNTR که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان از صفحه ۲۹ تا ۳۹ منتشر شده است.
نام: بررسي تنوع ژنتيكي سويه هاي مايكوباكتريوم توبركلوزيس جدا شده از بيمارستان مسيح دانشوري تهران با استفاده از تكنيك MIRU–VNTR
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مايكوباكتريوم توبركلوزيس
مقاله مولكولار اپيدميولوژي
مقاله الگوي ژنتيكي
مقاله MIRU-VNTR

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفريان مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: فرنيا پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: كارگر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: اغالي ميرزا موئد
جناب آقای / سرکار خانم: رمضان زاده رشيد
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي مجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: مسجدي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ولايتي علي اكبر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: امروزه پيدايش سويه هاي MDR به عنوان يك مشكل جدي در برابر برنامه كنترل بيماري سل در اغلب كشورها و در سطح جهاني مطرح است. از سال ۱۹۹۰ تاكنون موارد متعددي از گسترش سل MDR در مناطق مختلف جهان گزارش شده است، كه عمدتا به دليل استفاده نابجا و نادرست از داروهاي سل است. از علل اصلي بروز مقاومت دارويي به عنوان يك عارضه ساخت دست بشر مي توان به اشتباه در طبقه بندي، عدم پايش حين درمان بيماران و عدم نظارت در مصرف داروهاي ضد سل اشاره نمود. هدف اين مطالعه بررسي تنوع ژنتيكي سويه هاي مايكوباكتريوم توبركلوزيس جدا شده از بيماران با استفاده از تكنيكMIRU-VNTR  مي باشد.
روش بررسي: در اين مطالعه از ۹۶ سويه مايكوباكتريوم توبركلوزيس جدا شده از بيماران مبتلا به سل ريوي تست هاي حساسيت دارويي به عمل آمد و تنوع ژنتيكي سويه ها بر اساس لوكوس هاي
MIRU-VNTR  محاسبه گرديد. اختلاف آللي هر كدام از لوكوس ها با استفاده از فرمول آماري HGDI بدست آمد.
يافته ها: بررسي الگوي ژنتيكي سويه هاي حساس نشان داد كه اين سويه ها متعلق به خانواده هايDehli/CAS ، Haarlem، LAM،H37RV ،Caprae  مي باشند. در صورتيكه در سويه هاي مقاوم به دارويي مايكوباكتريوم توبركلوزيس بيشتر الگوي ژنتيكي خانواده هايHaarlem  و LAM به چشم مي خورد. اختلاف آللي لوكوس هاي سويه هاي حساس و مقاوم معني دار نمي باشد. به طور كلي لوكوس هاس ۲، ۴، ۲۰، ۲۴، ۲۷ به عنوان كمترين اختلاف آللي به ميزان (HGDI£۳) و لوكوس هاي ۱۰، ۱۶، ۲۶، ۳۱ و ۴۰ بيشترين اختلاف آللي به ميزان (HGDI≥۶) را در بين لوكوس ها سويه هاي حساس و مقاوم شناسايي شدند.
نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه بيشترين تنوع ژنتيكي سويه هاي حساس و مقاوم به دارو به خانواده هاي Haarlem  وDhli/CAS  تعلق داشتند و تكنيك استفاده شده MIRU-VNTR در اين مطالعه براي بررسي تنوع ژنتيكي سويه هاي مايكوباكتريوم روشي سريع، دقيق و ارزان مي باشد و در جمعيت هاي با فراواني بالا به راحتي مي توان از اين تكنيك استفاده نمود.