مقاله بررسي تنوع ژنتيكي Fusarium oxysporum عامل پژمردگي فوزاريومي سيب زميني با استفاده از آزمون هاي بيماري زايي و نشانگرهاي RAPD که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در بيماريهاي گياهي از صفحه ۹ تا ۲۴ منتشر شده است.
نام: بررسي تنوع ژنتيكي Fusarium oxysporum عامل پژمردگي فوزاريومي سيب زميني با استفاده از آزمون هاي بيماري زايي و نشانگرهاي RAPD
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيماري زايي
مقاله پوسيدگي
مقاله پژمردگي فوزاريومي
مقاله فنوتيپ مولکولي
مقاله سيب زميني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوي اميري مكامه
جناب آقای / سرکار خانم: رضوي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي كسري
جناب آقای / سرکار خانم: زارع رسول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گونهFusarium oxysporum  عامل بيماري پژمردگي فوزاريومي سيب زميني در اغلب مزارع سيب زميني كاري ايران شايع بوده و خسارت زيادي مي زند. استفاده از ارقام مقاوم يكي از موثرترين روش هاي مديريت اين بيماري محسوب مي شود، اما به منظور انتخاب و توسعه ارقام مقاوم آگاهي از تنوع ژنتيكي جمعيت هاي اين قارچ ضروري است. در اين بررسي تنوع ژنتيكي جمعيت اين بيمارگر در استان هاي تهران، همدان و اردبيل بررسي گرديد. بدين منظور۷۰ جدايه قارچ F. oxysporum به دست آمده از استان هاي مذكور انتخاب و پس از انجام آزمون بيماري زايي به دو روش آزمون بيماري زايي توانايي پوسانندگي ريشه و انسداد آوندي، با استفاده از هفت آغازگر RAPD تنوع ژنتيكي آن ها بررسي شد. آزمو ن هاي بيماري زايي در قالب طرح كاملا تصادفي با چهار تكرار انجام شد. نتايج حاصل از آزمون بيماري زايي جدايه ها نشان داد جدايه هايي كه در سيب زميني پژمردگي ايجاد مي نمودند از توان پوسانندگي كمي برخوردار بوده و بالعكس. تجزيه خوشه اي داده هاي RAPD با استفاده از روش UPGMA و ضريب تشابه Dice جدايه ها را در سطح شباهت ۷۱ درصد در هشت گروه ژنوتيپي قرار داد. همچنين جدايه ها از لحاظ فنوتيپ مولكولي (هاپلوتيپ) به ۱۸ گروه تقسيم شدند. تعداد اندك گروه بندي نشان دهنده تنوع ژنتيكي كم اين قارچ در مناطق مورد بررسي مي باشد و نشان مي دهد كه جدايه ها از يك منبع اجدادي منشا گرفته اند كه يكي از علل اين امر را مي توان به نقش ضعيف توليد مثل جنسي در اين قارچ نسبت داد. همچنين تجزيه خوشه اي داده هاي RAPD جدايه ها را بدون توجه به منشا جغرافيايي در گروه هاي ژنوتيپي مختلف قرار داد. بدين ترتيب بين تنوع ژنتيكي و منشا جغرافيايي جدايه ها ارتباطي مشاهده نگرديد.