مقاله بررسي تومورهاي غدد بزاقي در مراجعين به بيمارستان لقمان حكيم در يك دوره ده ساله که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در پژوهنده از صفحه ۴۵ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: بررسي تومورهاي غدد بزاقي در مراجعين به بيمارستان لقمان حكيم در يك دوره ده ساله
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تومور غدد بزاقي
مقاله اپيدميولوژي
مقاله پلئومورفيك آدنوما
مقاله موكواپيدرموئيد كارسينوما

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خواجوي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: پيوندي علي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: نقيب زاده بيژن
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي روزبهاني نويد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به اهميت مطالعات اپيدميولوژيك و همچنين عدم وجود مطالعات كافي در مورد تومورهاي غدد بزاقي در كشور، به منظور تعيين خصوصيات اين تومورها، يك مطالعه اپيدميولوژيك در يك دوره ده ساله بر روي ۵۵ بيمار ايراني انجام گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه توصيفي، اطلاعات باليني بيماران مبتلا به تومورهاي بزاقي مراجعه كننده به بيمارستان لقمان حكيم تهران از فروردين ۱۳۷۵ تا اسفند ۱۳۸۴ مورد بازبيني قرار گرفت. نقش عوامل مرتبط با آزمون T و كاي دو مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها: تعداد ۵۵ بيمار واجد شرايط وجود داشتند كه %۵۵ آنها مرد و %۴۵ زن بودند. تومورهاي بزاقي با شيوع بيشتر در دهه چهارم عمر مشاهده شده و ميزان بروز موارد بدخيم با افزايش سن افزايش يافت. شايعترين تومور در كل و همچنين شايعترين تومور خوش خيم، پلئومورفيك آدنوما بود و از ميان تومورهاي بدخيم، موكواپيدرموئيد كارسينوما بيشترين شيوع را داشت. شايعترين محل درگيري غده پاروتيد بود. درگيري غدد بزاقي مينور در اين گروه از بيماران مشاهده نشد. نتيجه گيري: نتايج به دست آمده در اين مطالعه كه بر روي بيماران ايراني مبتلا به تومورهاي غدد بزاقي صورت گرفت، با آمار گزارش شده در مورد ساير جوامع مشابهت فراواني دارد. در عين حال، در اين مطالعه شيوع كمتر تومور وارتين و همچنين نئوپلاسم هاي غدد بزاقي مينور نسبت به ساير مطالعات قابل توجه است.