مقاله بررسي جايگاه فناوري در برنامه هاي توسعه اي کشور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در رشد فناوري از صفحه ۳۴ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: بررسي جايگاه فناوري در برنامه هاي توسعه اي کشور
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله توسعه فناوري
مقاله برنامه چهارم توسعه کشور
مقاله برنامه پنجم توسعه کشور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ارباب شيراني بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: خاكباز حسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در دنياي کنوني توجه به امر توسعه مبتني بر دانايي در کشورهاي پيشرفته و در حال توسعه رو به افزايش است و از آنجا که آموزش، پژوهش و فناوري اجزاي اصلي اين توسعه مي باشند، تدوين طرح و برنامه اي مدون در عرصه هاي مختلف علوم، تحقيقات و فناوري امري ضروري است. خوشبختانه اين حرکت در سال هاي اخير مورد توجه سياست گذاران و برنامه ريزان کلان کشور قرار گرفته است و تدوين سند چشم انداز بيست ساله که ايران را در افق ۱۴۰۴ کشوري رشد يافته با جايگاه اول علمي و فناوري در بين کشورهاي منطقه تصوير مي کند، گام نخست در فرايند برنامه ريزي در سطح ملي است. از سوي ديگر براي دستيابي به اين چشم انداز، چهار برنامه پنج ساله در نظر گرفته شده است که نخستين آنها برنامه چهارم توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي از سالهاي ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۸ بوده است. بخشي از اين برنامه به توسعه مبتني بر دانايي اختصاص يافته و در اين ميان آموزش عالي، تحقيقات و فناوري محور قرار گرفته است. در همين راستا لايحه برنامه پنجم توسعه کشور نيز به مجلس شوراي اسلامي ارايه شده که بخشي از اين برنامه نيز به علوم و فناوري اختصاص يافته است. اما آنچه کمتر در اين برنامه ها به چشم مي خورد، توجه به امر فناوري و تدوين راهبردهاي دقيق براي توسعه فناوري مي باشد; حال آنکه توليد علم در جامعه هنگامي وافي به مقصود است که در نهايت بتواند به ثروت تبديل شود و در اين زمينه انجام تحقيقات کاربردي و توسعه فناوري از اهم اقداماتي است که توليد علم سودآور را ممکن مي سازد. در اين مقاله ضمن تشريح اهميت تدوين برنامه هاي توسعه اي در زمينه علوم، تحقيقات و فناوري، وضعيت فناوري در برنامه هاي پنج ساله سوم و چهارم توسعه کشور مورد بحث قرار مي گيرد. سپس با بررسي لايحه برنامه پنجم توسعه کشور و جايگاه فناوري در اين لايحه، پيشنهاداتي در اين زمينه براي افزايش اثربخشي برنامه هاي توسعه اي بيان مي گردد.