مقاله بررسي جمعيت شناختي بيماران تراکئوستومي شده در بيمارستان هاي شهر بيرجند (سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۶) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي بيرجند از صفحه ۲۲۱ تا ۲۲۷ منتشر شده است.
نام: بررسي جمعيت شناختي بيماران تراکئوستومي شده در بيمارستان هاي شهر بيرجند (سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۶)
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تراکئوستومي
مقاله اپيدميولوژي
مقاله عوارض
مقاله بيرجند

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مفتح محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: گل بويي موسوي سيدحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تراکئوستومي از جمله اعمال جراحي شايع و حياتي در بخش هاي ICU و اورژانس بيمارستان ها مي باشد. اين عمل در مواقع انسداد راه هوايي از بيني، دهان تا حنجره و گاهي حفظ حنجره در بيماران با انتوباسيون طولاني مدت در جهت حفظ راه هاي هوايي ضرورت مي يابد. اين مطالعه به بررسي علت و عوارض تراکئوستومي در بيماران تراکئوستومي شده در بيمارستان هاي بيرجند در طي يک دوره ۷ ساله پرداخت.
روش تحقيق: اين مطالعه توصيفي بر روي کليه بيماراني انجام شد که طي سال هاي ۱۳۷۹-۸۶ در دو بيمارستان ولي عصر (عج) و امام رضا (ع) شهر بيرجند تحت عمل تراکئوستومي، توسط متخصص گوش و گلو و بيني قرار گرفتند. داده هاي موجود توسط محقق در پرسش نامه اي که روايي محتواي آن تاييد شده بود، در پرونده بيماران ثبت گرديد. داده ها پس از جمع آوري، با استفاده از نرم افزار SPSS آناليز گرديد.
يافته ها: در اين مطالعه ۱۷۶ بيمار تراکئوستومي شده در طي ۷ سال بررسي شدند. ۶۵٫۹ درصد بيماران مورد مطالعه مرد و بقيه زن بودند. بيشترين موارد بيماري مربوط به گروه سني ۶۰٫۶۹ سال (۱۹٫۹ درصد) بود. در تمام بيماران، تراکئوستومي به روش کلاسيک جراحي باز انجام شده بود. شايع ترين علت تراکئوستومي به ترتيب لوله گذاري طولاني مدت در بيماران بستري ICU (54 درصد) و پس از آن تومورهاي حنجره (۲۶٫۱ درصد) بودند. ۳۹ نفر از بيماران (۲۲٫۱ درصد) دچار عارضه شده بودند که شايع ترين عارضه خونريزي پس از عمل (۵٫۱ درصد) و سپس مشکلات لوله (۴٫۵ درصد) تعيين گرديد. همچنين از کل بيماران، يک بيمار نيز به دليل عارضه خونريزي پس از عمل فوت نمود.
نتيجه گيري: با توجه به ميزان و شدت عوارض مشاهده شده، مراقبت از بيماران در بخش هاي ICU و اورژانس و مراقبت هاي حين عمل جراحي مي تواند نقش موثري در کاهش عوارض و پيش آگهي بهتر بيماران داشته باشد.