مقاله بررسي حداقل غلظت مهاري وانکومايسين در سويه هاي استافيلوکوکوس اورئوس جداشده از نمونه هاي باليني بيمارستان شهيد بهشتي كاشان طي سال ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در فيض از صفحه ۲۳۴ تا ۲۴۱ منتشر شده است.
نام: بررسي حداقل غلظت مهاري وانکومايسين در سويه هاي استافيلوکوکوس اورئوس جداشده از نمونه هاي باليني بيمارستان شهيد بهشتي كاشان طي سال ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استافيلوکوکوس اورئوس
مقاله حداقل غلظت ممانعت کننده از رشد
مقاله وانکومايسين
مقاله مقاومت آنتي بيوتيکي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفاري محمود
جناب آقای / سرکار خانم: جوكار مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: شجري غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: پيروزمند احمد
جناب آقای / سرکار خانم: موسوي سيدغلامعباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به افزايش مقاومت دارويي استافيلوكوكوس اورئوس و اهميت وانكومايسين به عنوان داروي انتخابي، اين مطالعه با هدف تعيين حداقل غلظت مهارکننده از رشد وانکومايسين، الگوي حساسيت آنتي بيوتيكي، تعيين سويه هاي توليدکننده آنزيم بتالاکتاماز و همچنين فاکتورهاي خطر در شيوع استافيلوکوکوس اورئوس هاي مقاوم به متي سيلين در نمونه هاي باليني بيمارستان شهيد بهشتي کاشان در سال ۱۳۸۸ انجام پذيرفت.
مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت توصيفي بر روي ۱۵۰ نمونه استافيلوکوکوس اورئوس جداشده از نمونه هاي باليني بيماران بستري در بيمارستان شهيد بهشتي کاشان در سال ۱۳۸۸ صورت گرفت. سويه ها با روش استاندارد نظير تست کاتالاز، تست لوله اي کواگولاز، رشد بر روي محيط مانيتول سالت آگار و تست DNAase تعيين هويت شدند. آزمون حساسيت آنتي بيوتيکي به روش ديسک ديفيوژن بر روي ۹ آنتي بيوتيک انجام شد و حداقل غلظت مهار کننده از رشد وانکومايسين با روش ميکرودايلوشن براث تعيين گرديده و توليد آنزيم بتالاکتاماز با روش اسيدومتري انجام پذيرفت.
نتايج: از ۱۵۰ نمونه حاوي سويه استافيلوکوکوس اورئوس جدا شده از بيماران بستري، محدوده MIC وانکومايسين بين ۴mg/ml تا ۵/۰ بود. بيشترين درصد MIC (66 درصد) وانکومايسين، ۲mg/ml بود و کليه ايزوله ها نسبت به وانکومايسين حساس بودند. ميانگين سني بيماران مورد مطالعه ۸/۲۵±۳/۳۱ بود. بيشترين ميزان مقاومت مربوط به پني سيلين (۳/۹۳ درصد) و کمترين ميزان مقاومت مربوط به وانکومايسين (بدون هيچ گونه مقاومت) تعيين گرديد. ۶۲ درصد از ايزوله ها، مقاوم به متي سيلين بودند. ۸۷ درصد ايزوله ها داراي آنزيم بتا لاكتاماز بوده و فاکتورهاي خطر در شيوع استافيلوکوکوس هاي مقاوم به متي سيلين، افزايش سن (P=0.001) و مصرف قبلي آنتي بيوتيک (P<0.0001) بود.
نتيجه گيري: با توجه به اين كه وانکومايسين آنتي بيوتيک انتخابي جهت درمان بيماري هاي استافيلوکوکوس اورئوس در بيمارستان شهيد بهشتي كاشان است جهت جلوگيري از گسترش سويه هاي مقاوم به وانکومايسين، اهميت دادن به نتايج آزمايشگاه و آنتي بيوگرام و اضافه کردن تست MIC علاوه بر تست ديسک ديفيوژن در آزمايشگاه ضروري مي باشد.