مقاله بررسي خوداستنادي اعضاي هيات علمي دانشگاه تهران در مجله هاي «نامه علوم اجتماعي» و «پژوهش هاي جغرافيايي» طي سال هاي ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در تحقيقات اطلاع رساني و كتابخانه هاي عمومي (پيام كتابخانه) از صفحه ۱۴۹ تا ۱۶۷ منتشر شده است.
نام: بررسي خوداستنادي اعضاي هيات علمي دانشگاه تهران در مجله هاي «نامه علوم اجتماعي» و «پژوهش هاي جغرافيايي» طي سال هاي ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحليل استنادي
مقاله خوداستنادي
مقاله دانشگاه تهران
مقاله اعضاي هيات علمي
مقاله مجله نامه علوم اجتماعي
مقاله مجله پژوهش هاي جغرافيايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرداني اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: نيك كار مليحه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اين پژوهش بررسي وضعيت ميزان خوداستنادي در مقاله هاي تاليفي اعضاي هيات علمي دانشگاه تهران در مجله هاي «نامه علوم اجتماعي» و «پژوهش هاي جغرافيايي» بين سال هاي ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۶ است. براي نيل به مقصود تعداد ۲۱۲ مقاله تاليفي مشتمل بر ۴۵۶۵ استناد با استفاده از روش تحليل استنادي مورد بررسي قرار گرفت. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه نسبت قابل توجهي از مقاله هاي اين دو مجله (در حدود نيمي از مقاله ها) از خوداستنادي برخوردارند و يك سوم نويسندگان در مقاله هاي تاليفي، خوداستنادگر هستند. متوسط خوداستنادي در مجله «نامه علوم اجتماعي» ۸/۰درصد و در مجله «پژوهش هاي جغرافيايي» ۶/۰ درصد به دست آمد. بررسي ساليانه مقاله ها نيز نشان داد که خوداستنادي در اين مجله ها از روند منظمي برخوردار نيست و مقاله هاي مجله ها از نظر نوع مدرك بيشترين مدرك مورد استفاده در خوداستنادي ها را تشکيل مي دادند. همچنين تفاوت معني داري ميان ميزان خوداستنادي و تعداد نويسندگان در مقاله ها وجود دارد. در بررسي عمر خوداستنادي نيز مشخص شد كه حدود ۴۶ درصد خوداستنادي ها در بازه زماني دو ساله قرار مي گيرند و نويسندگان در رفتار استنادي خود بيشتر به متون و مقاله هاي اخير خود استناد كرده اند.