مقاله بررسي دقت تکنيک راديوگرافي پانوراميک، راديوگرافي پانوراميک به همراه لمس ناحيه و تکنيک tube shift در تعيين موقعيت دندان کانين نهفته فک بالا که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۹۹ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: بررسي دقت تکنيک راديوگرافي پانوراميک، راديوگرافي پانوراميک به همراه لمس ناحيه و تکنيک tube shift در تعيين موقعيت دندان کانين نهفته فک بالا
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کانين نهفته
مقاله پانوراميک
مقاله راديوگرافي
مقاله تعيين موقعيت
مقاله لمس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزي پور داريوش
جناب آقای / سرکار خانم: سعيدي آكام
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامي نغمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: کانين هاي فک بالا بعد از دندان هاي مولر سوم بيشترين شيوع نهفتگي را داشته و شيوع آن برحسب جامعه مورد مطالعه از %۱ تا گزارش شده است. تعيين موقعيت قرارگيري باکالي يا پالاتالي دندان هاي کانين در استخوان فک مي تواند طرح درمان را تحت تاثير قرار دهد. از اين رو تکنيک هاي متعددي براي تعيين موقعيت دندان کانين نهفته فک بالا معرفي شده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين دقت تکنيک راديوگرافي پانوراميک، تکنيک tube shift و راديوگرافي پانوراميک به همراه لمس ناحيه در تعيين موقعيت دندان کانين نهفته فک بالا انجام شد.
روش بررسي: ۴۷ بيمار (۲۰ زن و ۲۷ مرد با ميانگين سني ۲۵٫۴ سال) با سن بيشتر از ۱۲ سال که به دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران مراجعه نموده و حداقل يک دندان کانين نهفته داشتند وارد مطالعه شدند. يک متخصص راديولوژي فک و صورت در ابتدا با استفاده از پانوراميک و سپس توسط تکنيک تيوب شيفت موقعيت کانين را تشخيص داد. سپس يک جراح فک و صورت توسط پانوراميک و لمس ناحيه بدون اطلاع از نتايج راديوگرافي، دندان کانين را تعيين موقعيت نمود. نتايج حاصل از تشخيص دو متخصص با نتيجه بدست از آمده از مشاهد دندان کانين حين جراحي مقايسه شد. آناليز آماري توسط محاسبه حساسيت و ويژگي انجام گرديد.
يافته ها: بر اساس نتايج به دست آمده از جراحي دندان ها (استاندارد طلايي)، ۱۱ دندان از ۴۷ دندان کانين نهفته فک بالا (%۲۳٫۴) داراي موقعيت باکالي و ۳۶ مورد (%۷۶٫۶) نيز داراي موقعيت پالاتالي بودند. نتايج مطالعه بيانگر حساسيت (توانايي تکنيک در تعيين نهفتگي با موقعيت پالاتال) برابر سه روش (%۱۰۰) و ويژگي (توانايي در تعيين نهفتگي با موقعيت باکال) بيشتر tube shift (100%) نسبت به تکنيک هاي ديگر (%۰) است.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد تکنيک tube shift بيشترين دقت تشخيصي را در تعيين موقعيت نهفتگي کانين ها داشته است. مي توان گفت راديوگرافي پانوراميک و پانوراميک به همراه لمس ناحيه نمي توانند به عنوان تکنيک قابل قبول در شناسايي موقعيت نهفتگي کانين هاي فک بالا مورد استفاده قرار گيرند و استفاده از آنها بايد به عنوان يک روش کمکي در کنار روش هاي معتبر ديگر محدود شود.