مقاله بررسي ده ساله فراواني بيماران مبتلا به کيست هيداتيد جراحي شده در بيمارستان هاي استان چهارمحال و بختياري (۱۳۸۶-۱۳۷۷) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۶۹ تا ۷۴ منتشر شده است.
نام: بررسي ده ساله فراواني بيماران مبتلا به کيست هيداتيد جراحي شده در بيمارستان هاي استان چهارمحال و بختياري (۱۳۸۶-۱۳۷۷)
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جراحي
مقاله چهارمحال و بختياري
مقاله کيست هيداتيد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خليلي بهمن
جناب آقای / سرکار خانم: شهراني مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي محمدتقي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بيماري کيست هيداتيد يکي از شايع ترين بيماري هاي مشترک انسان و دام است که ناشي از ابتلاي انسان به مرحله لاروي انگل اکي نوکوکوس گرانولوزوس مي باشد. شناخت جنبه هاي اپيدميولوژيکي بيماري در کنترل و پيشگيري از بيماري ضروري است. اين مطالعه با هدف بررسي ده ساله فراواني بيماران مبتلا به کيست هيداتيد جراحي شده در بيمارستان هاي استان چهارمحال و بختياري انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي، بيماران مبتلا به کيست هيداتيد استان طي سالهاي ۱۳۸۶-۱۳۷۷ که در بيمارستان هاي آيت اله کاشاني شهرکرد، سيدالشهدا (ع) فارسان و ولي عصر بروجن (عج) بستري و جراحي شده بودند مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات به کمک پرسشنامه جمع آوري و با استفاده از آمار توصيفي و تحليلي (کاي دو) تجزيه و تحليل گرديدند.
يافته ها: از مجموع ۱۴۴ بيمار بررسي شده ۹۸ نفر (%۶۸) زن، ۹۳ نفر (%۶۵) ساکن روستاها و عشاير و ۵۱ نفر (%۳۵) شهرنشين بودند. دامنه سني بيماري بين ۹۲-۱۱ سال و بيشترين شيوع در گروه سني ۴۱-۲۷ سال (۴۴ مورد) و کمترين شيوع در گروه سني بالاي ۷۲ سال (۶ مورد) ديده شد. بيشترين فراواني در بين زنان خانه دار (%۶۰) و کمترين ميزان در افراد کارمند (%۳) ديده شد. از نظر چگونگي محل قرار گرفتن کيست، کيست ها به ترتيب در لوب راست کبد (%۶۷) و لوب چپ کبد (%۱۰)، قسمت هاي راست و چپ ريه (%۶) بودند.
نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي اين بيماري در بين روستاييان و عشاير و همچنين ارتباط نزديک انسان، دام و سگ در اين مناطق ضرورت آموزش جهت شناخت بهتر بيماري در آنان و شناسايي سگ هاي آلوده عشاير و درمان آنها جهت کنترل بيماري اجتناب ناپذير است.